Thursday, March 16, 2017

Why dhritashtra lost his sons ?

முற்பிறவியில் செய்த பாவம் இந்த பிறவியில் தொடருமா? பெற்றவர் செய்த பாவம் பிள்ளையாய் பிறக்குமா?

திருத்ராஷ்ட்ரனுக்கு ஏன் கண் குருடானது? ஏன் அவனுக்கு நூறு குழந்தைகள்?

அடியேன் சமீபத்தில் படித்த ஒரு நிகழவு தங்களுக்காக,

குருசேஷத்திர போர் முடிந்து, தர்மருக்கு முடிசூட்டுவிழா நடந்துகொண்டிருந்தது.

அப்போது திருதராஷ்டிரன், கிருஷ்ணரிடம், கிருஷ்ணா நான் குருடனாய் இருந்தபோதிலும், விதுரர் சொல்கேட்டு தர்ம நியாயங்களுடன் அரசாட்சி
செய்தேன். 

அப்படியிருக்க ஒருவர்கூட மீதமில்லாமல் எனது நூறு மைந்தர்களும் இறந்ததற்குக் காரணம் என்ன? என்றார்.

அதற்கு நேரடியாக பதில் சொல்லாமல், உனக்கு நான் ஒரு கதை கூறுகிறேன். அதன் பின் ஒரு கேள்வி கேட்கிறேன்.

 நீ அதற்கு பதில் சொன்னால், நான் உனக்கு பதில் தருகிறேன்! என்ற பகவான், கதையைக் கூறினார்.

நீதி தவறாது ஆட்சி செய்த ஓர் அரசனிடம் மிகவும் வறியவன் ஒருவன் சமையற்காரனாகச் சேர்ந்தான்.

 மிகச் சுவையாக சமைப்பது, அரசரை பிரத்யேகமாகக் கவனிப்பது என அவன் எடுத்துக் கொண்ட முயற்சிகளினால் வெகு சீக்கிரமே தலைமை சமையல் கலைஞனாக உயர்த்தப்பட்டான்.

அரசருக்கு வித்தியாசமான சுவையை அறிமுகப்படுத்தி பரிசு பெறும் நோக்கில், அவனுக்கு விபரீதமான யோசனை தோன்றியது.

 அதன்படி,அரண்மனைக் குளத்தில் இருந்த அன்னத்தின் குஞ்சு ஒன்றினைப் பிடித்து ரகசியமாய் சமைத்து, அரசருக்குப் பரிமாறினான்.

 தான் சாப்பிடுவது இன்னதென்று தெரியாமல் அப்பதார்த்தத்தின் சுவையில் மயங்கிய மன்னர், அதை மிகவும் விரும்பிச் சாப்பிட்டதோடு அடிக்கடி அதை சமைக்கவும்
கட்டளை இட்டு, சமையற்காரனுக்கு பெரும் பரிசும் அளித்தார்.

திருதராஷ்டிரா, இப்போது சொல்... அரசன், சமையல் கலைஞன் இருவரில் அதிகம் தவறிழைத்தவர் யார்? என்று பகவான் கேட்டார்.

வசிஷ்டரின்  சமையற்காரன் தான் அறியாமலே புலால் கலந்த உணவை அவருக்கு வைத்து விட்டார். 

ஆயினும் வசிஷ்டர் அதைக் கண்டுபிடித்து, அவனுக்கு சாபமிட்டார்.

 அந்த விவேகமும் எச்சரிக்கையும் இந்த அரசனிடம் இல்லையே! சமையற்காரன் பணம், பரிசுகளுக்கு ஆசைப்பட்டிருப்பான். அதனால் அவன் செய்த தவறு சிறியது. 

ஆனால் பல நாட்கள் அசைவம் உண்டும் அதைக் கண்டுபிடிக்காத அரசன்தான் அதிக தவறிழைத்தவன் ஆகிறான்! என்றார், திருதராஷ்டிரன்.

புன்னகைத்த கண்ணன், திருதராஷ்டிரா! நீயும் ஓர் அரசனாக இருந்தும், நியாயம் தவறாது, மன்னவன் செய்ததே தவறு! என கூறினாய்.

அத்தகைய நீதி  பரிபாலனம்தான் பீஷ்மர், துரோணர்,
போன்ற சான்றோர் சபையில் உன்னை அமர்த்தியது. நல்ல மனைவி,
நூறு குழந்தைகள் என  நல்வாழ்க்கையைத் தந்தது. 

ஆனால், நான்
சொன்ன கதை உன்னைப் பற்றியதுதான். சென்ற பிறவியில் நீயே உன் தவறால் நூறு அன்னக் குஞ்சுகளை  உணவாகச் சாப்பிட்டிருக்கிறாய்.

அந்த அன்னங்கள், அதன் தாயார் எத்தகைய துயரும், வேதனையும் அடைந்திருக்கும் என்பதை உன் நூறு  பிள்ளைகளை இழந்து நீ அறிந்துகொள்கிறாய்.

 ஆனால் தினம்தினம் பார்த்தும் உனக்கு சைவ, அசைவ உணவுகளுக்கிடையே வேறுபாடு தெரியவில்லை. அப்புறம் உனக்கு, கண் எதற்கு? அதனாலேயே நீ குருடனானாய்.

தெய்வத்தின் சன்னிதானத்தில் ஒரு போதும் நீதி தவறாது. அவரவர் வினைக்கேற்பவே அவரவர் வாழ்வு அமையும்! என்றார். தன்வினையே தன்னைச் சுட்டதென்பதை உணர்ந்த திருதராஷ்டிரன் வாயடைத்து நின்றான்.

"ஸ்ரீ கிருஷ்ணா உன் திருவடிகளே சரணம் "

Krishnaashtakam

Courtesy: http://iksusara.blogspot.in/2015/09/blog-post.html

॥ कृष्णाष्टकम् ॥

॥ कृष्णाष्टकम् ॥

गोपालबालं नन्दलालं गोविन्ददेवं मन्दहासम् ।
गोपप्रियं तं वृष्णिवंशं गोग्रामभूपं नौमि नित्यम् ॥१॥

I bow to the cowboy child, son of Nandagopa, Govinda, one with smile, beloved of cowboys, belonging to Vrishni race, and king of cow-village.

राधामनीषं सुन्दराभं रामानुजं तं वासुदेवम् ।
राकानुकान्तं राजराजं रासानुकेलिं नौमि नित्यम् ॥२॥

I bow to the beloved to Radha, one with beautiful luster, the younger of Rama 9meaning younger of Balarama as well the next incarnation after Rama), son of Vasydeva, one whose brightness is followed by Purnima Moon, the King of Kings and one who engages himself in Raasa Krdaa. 

वीराधिवीरं यादवेशं वीरप्रमेयं शान्तिदूतम् ।
वीरार्जुनीयं सारथिं तं वीरस्वरूपं नौमि नित्यम् ॥३॥

I bow to the courageous of the most courageous, God of Yadavas, definition of gallant, peace ambassador, the gallant of Arjuna (behind force of Arjuna) as charioteer, and that form of gallant.  

देवाधिदेवं देवकीजं देशाधिराजं द्वारकेशम् ।
देवेन्द्रवन्द्यं दारुरूपं देहात्मरूपं नौमि नित्यम् ॥४॥

I bow to the Chief of all Gods, son of Devaki, Emperor of the nation (here, देश means various things such as land), King of Dwaraka, one who is bowed by Devendra, a form of wood (In Jagannath Puri (Odisha) Sri Krishna is in the form of wood), and both in the for of Body and Self.  

नारायणं तं पार्थमित्रं नाट्याभिरामं नन्दसूनुम् ।
नासच्छ्रुतीयं मूलभूतं नामार्थरूपं नौमि नित्यम् ॥५॥

I bow to that (who is spoken in Vedas) Narayana, friend of Arjuna, Expert (appreciator) of dance, son of Nanda, basis for the Veda Vakya नासदीय​ Sukta, and who is in the form of word and meaning.

सत्यं प्रशान्तं वेदमूर्तिं सत्त्वस्वरूपं याजुषं तम् ।
सत्यार्थमूर्तिं शुद्धतत्त्वं सद्बुद्धिदायं नौमि नित्यम् ॥६॥

I bow to the Ultimate Truth, Tranquilized, Formof Vedas, form of existence (Sattva has several meanings), Form of Yajur Veda (or Yaga), form of reality, pure entity, and the giver of good thoughts. 

पारार्थ्यमीशं वेदवन्द्यं पाशेन बद्धं लोकनाथम् ।
पारं भवेशं ज्ञानसिन्धुं पादौ शरण्यौ नौमि नित्यम् ॥७॥

I bow to the Ultimate phenomenon, God, who is bowed by Vedas, bound by the thread of love, God of all worlds, God of this Samsara, Ocean of Knowledge, and whose Feet are the only refuge.

कृष्णं कृपेशं दीननाथं कृत्नुं यशोदानन्दबालम् ।
कृष्टिं बुधेशं यज्ञपालं कृष्णापरेशं नौमि नित्यम् ॥८॥

I bow to Sri Krishna, God of mercy, God of poor the skillful, the child of Yashoda and nanda, scholar, King of scholars, protector of Yagas ad the supreme god of Draupati.

कृष्णाष्टकं यो दैवनाथं भक्त्या पठेच्छ्रीजन्मकाले ।
सौख्यं समृद्धिं प्राप्नुयाद्वै मोक्षं परं श्रीरस्तु भूयः ॥९॥

Who recites this Eight Shlokas with devotion authored by Devanathah on the eve of Janmashtami will get all comforts, wealth in opulence, besides liberation from this world. 

Pancapakesan maama - Periyavaa

பெரியவா சரணம் !!

"" பெரியவா சொல்லி முடித்தாரோ இல்லையோ, மகன் தடாலென்று பெரியவா முன் ஸாஷ்டாங்கமாக விழுந்து கதறி விட்டான்.""

ஸ்ரீமடத்தில், 1952 வரை கைங்கர்யம் பண்ணிக் கொண்டிருந்த ஒரு பெரியவரின் பெயர் பஞ்சாபகேஶன். பெரியவாளுடைய கைங்கர்யம்தான் வாழ்கை! என்று இருந்த பெரிய பக்தர். 

எல்லாருக்கும் கிடைக்கக்கூடியதா இப்பேர்ப்பட்ட பாக்யம் !

ஆனால், தள்ளாமையினால், மடத்திலிருந்து ஓய்வு பெற்றுக் கொண்டு, பெரியவாளை பிரிய மனஸில்லாமல் தஞ்சாவூரில் உள்ள பிள்ளையிடம் வந்தார். 

உடல்தான் தஞ்சாவூரில் இருந்ததே ஒழிய, மனஸ் பூரா பெரியவாதான்! எனவே தஞ்சாவூரிலும் ஏதோ பெரியவா கைங்கர்யம் என்று பண்ணிக் கொண்டிருந்தார்.

பிள்ளையாண்டான் கேட்டான்......

" ஏம்பா! ஒங்களுக்கு எப்போ பாத்தாலும் பெரியவா கார்யந்தானா? அதான்... அங்க... அவர் கூடவே இருந்து நெறைய பண்ணிட்டேளே! நீங்க படிச்ச படிப்புக்கு, அப்போவே ஏதாவது ஸர்க்கார் உத்யோகம் பார்த்துண்டிருந்தா....இப்போ... பென்ஷனாவது வந்துண்டிருக்கும்.! ஒங்க செலவுக்கு அது useful-லா இருக்கும் இல்லியா?"

"ஶிவ ஶிவா!!"

பஞ்சாபகேஶன் பதறிப் போனார்!! 

அவருடைய உடல் ஒருமுறை நடுங்கியது. பேசக் கூட முடியவில்லை.

"என்ன பேசறடா நீ? பெரியவாளுக்கு கைங்கர்யம் பண்ண குடுத்து வெச்சிருக்கணும்...டா! எனக்கு அந்த பாக்யம் கெடச்சது. அவர் பக்கத்துலேயே இருந்து கைங்கர்யம் பண்ணினேன். நா.. ஒண்ணு கேக்கறேன்..... அதுனால, நீங்கள்ளாம் என்ன கெட்டுப் போய்ட்டேள்? எல்லாரும்.. life-ல நன்னாத்தானே இருக்கேள்? நமக்கெல்லாம் என்ன கொறை? சொல்லு...! இப்டி ஒரு கொறையும் இல்லாமப் பாத்துக்கறதே... என்னோட பெரியவாதாண்டா...!!"

"இல்லப்பா.....ஸர்க்கார் உத்யோகம்னா, பென்ஷன் வந்திருக்குமேன்னு ஒரு ஆதங்கத்ல சொன்னேன்."

ஒரே ஆவேஸமாகப் பேசிய அப்பாவை ஸமாதானப்படுத்தும் விதமாக, பையன் பேச்சை முடித்தான்.

கொஞ்சநாள் கழித்து, ஏதோ கார்யமாக காஞ்சிபுரம் போனான் பஞ்சாபகேஶனின் மகன். 

தர்ஶன வரிஸையில் இவன் முறை வந்தது. நமஸ்காரம் பண்ணிவிட்டு எழுந்தான்....

"நீ.... பஞ்சாபகேஶனோட... பிள்ளதானே?"

"ஆமா........பெரியவா"

"ஒங்கப்பா எப்டி இருக்கார்? நன்னா இருக்காரா? எங்கிட்ட அவருக்கு எவ்ளோ ஆத்மார்த்தமான ப்ரியம், பக்தி தெரியுமோ? அவர... நன்னா.... வெச்சுக்கோ! என்ன செய்வியா?"

"செய்யறேன்......பெரியவா"

"எதுக்கு சொல்றேன்னா..... இந்த மடத்ல கைங்கர்யம் பண்ணறவா.... அத்தனபேருக்குமே... நெறைய பண்ணணும்-னு எனக்கும் ஆசைதான்..! ஆனா, என்னால.. ஜாஸ்தி பண்ண முடியறதில்ல.! குடுக்கறவா என்ன குடுக்கறாளோ, அத.. வெச்சுண்டு இந்த மடத்த நடத்த வேண்டியிருக்கு. இது "ஸர்க்கார்" ஆபீஸ் இல்லேல்லியோ? அதுனால, எல்லாரும் நன்...னா இருக்கணுன்னு.... அனவரதமும் காமாக்ஷியை ப்ரார்த்திச்சுக்கறதைத் தவிர... என்னால வேற என்ன செய்ய முடியும்..ப்பா?.....

....ஆனா..ஒங்கப்பா, இந்த மடத்துக்கு பண்ணின கைங்கர்யத்துக்கும், பக்திக்கும் அவருக்கு எதாவுது பண்ணணுன்னு எனக்கு ஆசை.. அதுனால மாஸா மாஸம் 25 கலம் நெல்லை, அவருக்காக, அவர் இருக்கற க்ராமத்துக்கே வரதுக்கு ஏற்பாடு பண்ணியிருக்கேன்..... 'பென்ஷ.....னா!!"

பெரியவா சொல்லி முடித்தாரோ இல்லையோ, மகன் தடாலென்று பெரியவா முன் ஸாஷ்டாங்கமாக விழுந்து கதறி விட்டான்.

"ஸர்வேஶ்வரா ! எங்கப்பாகிட்ட ஒரு ஆதங்கத்துலதான் பேசினேனே ஒழிய, அவரோட கைங்கர்யத்தைப் பத்தி நா.. கொறையே சொல்லல. பெரியவா.... என்னை மன்னிச்சுடுங்கோ! நெல்லு கில்லெல்லாம் வேண்டாம் பெரியவா! அப்பா மனஸு கலங்கிப் போய்டுவா.... பெரியவா!"

"ஒன்ன... நா.. கொறையே சொல்லல...ப்பா ! என்னால பெருஸ்ஸா எந்த ஒதவியும் பண்ணமுடியல-ன்னுதான், இந்த சின்ன... ஒத்தாஸைக்கு வழி பண்ணினேன்"

பெரியவாளுடைய இந்த வார்த்தைகள்... மனஸை பிழிந்தெடுத்துவிடும்.

அப்பா பண்ணிய ஸேவையை, "பென்ஷன்கூட இல்லை, இன்னும் என்ன ஸேவை?" என்று கேட்ட மகன், அந்த க்ஷணம் முதல் பெரியவாளுக்கே அடிமையாகி, அவர் கைங்கர்யமே மூச்சாக வாழ ஆரம்பித்தான்!

பெரியவா அருகில் இருந்து பண்ணும் ஸேவையும் பாக்யம்தான்! எல்லாரும் அவர் அருகிலேயே இருக்க முடியுமா?....

இருக்கலாமே!

எப்போதும் நம் உள்ளே, நாமாகவே... இருக்கும் அந்தர்யாமியான மஹா பெரியவாளுக்கு, ஸத்யம், ஸகல ஜீவதயை, பக்தி, அவர் சொல்வதை வாழ்வில் கடைப்பிடிப்பது... என்ற கைங்கர்யத்தை எப்போதுமே பண்ணுவதும், பரம பாக்யம்தான்.

compiled & penned by gowri sukumar

------------------------------------------------------
பெரியவாள் வாழும் காலத்திலே நாமும் வாழ்கிறோம் என்பதுதான் எத்தனை பெரிய பாக்யம் !

அவரைப் பார்ப்பதற்கும் அவரது அருள் வாக்கைக் கேட்பதற்கும் என்ன தவம் செய்தோமோ?

காமகோடி தரிசனம்

காணக்காணப் புண்ணியம்

Kaaraikal ammaiyar - Nayanmar1

சிவாயநம.திருச்சிற்றம்பலம்.
*கோவை.கு.கருப்பசாமி.*
பதியும் பதியே பணியாய் அருள்வாய்.
■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
 *( 1 ) நாயன்மார் சரிதம்.*
🍁 *காரைக்கால் அம்மையார்.* 🍁
■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
சோழ நாட்டின் கடற்கரையில், கடற் சங்குகளால் வளம் பெற்றுத் திகழ்வது *காரைக்கால் நகரம்.**

அந்நகரில் அறநெறி தவறாத வாய்மையிற் சிறந்த பெரும் வணிகர் குடிகள் நிறைந்திருந்தன. இந்நிறைகுடிகளில் தனதத்தனார் எனும் அவ்வணிகர் குலத்தலைவனாகி விளங்கி வந்தார்.

அவர் செய்த தவத்தின் பயனாக, திருமகளைப் போன்ற பேரழகுடைய பெண்குழந்தை ஒன்று பிறந்தது. அக்குழந்தைக்கு *புனிதவதி* எனும் பெயர் சூட்டினர்.

புனிதவதி வளர்ந்து பெரியவளானாள். இவள் செல்வந்தர் வீட்டுப் பெண்ணாக இருந்தாலும் ஏழை எளியோர்களிடத்தில் அன்பு பாராட்டி வந்தாள்.

நற்குணங்கள் அனைத்தும் நிரம்பப் பெற்று லக்ஷ்மீகரத்துடன் விளங்கும் அவளை மணந்நு கொள்ளப் போகும் புண்ணியவான் யாரோ என ஊரார் அதிசயித்து அவளைப் போற்றிக் கொண்டாடினார்கள்.

நாகப்பட்டினம் எனும் ஊரிலே நிதிபதி என்றொரு வணிகன் இருந்தான். பெயருக்கேற்றாற் போல அவனும் அளவற்ற செல்வத்துக்கு அதிபதியாக இருந்தான். அவன் குமாரன் பரமதத்தனுக்குப் புனிதவதியைப் பெண் கேட்டு வந்தனர்.

நாகப்பட்டினத்திலிருந்து வந்திருந்தவர்களை தனதத்தன் வரவேற்று உபசரித்தான். நிதிபதியைப் பற்றி அவன் முன்னரே அறிந்திருந்தான். வியாபாரத்தில் நல்ல ஆதாயம் கிடைத்து வந்தது. அந்தஸ்திலும் அவனுக்குக் குறைந்தவன் அல்லன். பரமதத்தனும் தந்தையோடு வியாபாரத்தில் ஈடுபட்டு வந்தான். புனிதவதிக்கு இவன் எல்லா விதத்திலும் ஏற்ற கணவனே என முடிவுக்கு வந்தான் தனதத்தன்.

திருமணம் நிச்சமாயிற்று. தனதத்தன் தன் அந்தஸ்துக்கு ஏற்ப கோலாகாலமாக மணம் செய்வித்து வைத்தான். காரைக்கால் நகரமே இத்திருமணத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் கலந்து கொண்டன.

அருமையாக வளர்த்த பெண்ணை விட்டுப் பிரிய தனதத்தனுக்கு மனம் இல்லை. அதற்காக மருமகனையும் வீட்டோடு வைத்துக்கொள்ளள ் விரும்பவில்லை. காரைக்காலிலேயே மாளிகை ஒன்றை ஏற்பாடு செய்து அங்கு மகளையும் மருமகனையும் இருக்கச் செய்து குடும்பம் நடத்த வழி செய்தான். தனது வியாபாரத்தின் ஒரு பகுதுயை பரமதத்தனிடம் ஒப்படைத்து அதைக் கவனித்து வரச் செய்தான்.

புனிதவதி கணவனுடன் ஒரமித்து இல்லறம் நடத்தி வந்தாள். அவளின் உள்ளப் பாங்கிற்கேற்ப பரமதத்தனும் தர்ம காரியங்களில் ஈடுபட்டு உள்ளவனாயிருந்தான். அடியார்கள் எத்தனை பேர் வந்தாலும் அவர்களைத் தன் வீட்டிற்கு அழைத்து வந்து அமுது செய்விக்க தயங்கியதில்லை. 

இவ்வாறு புனிதவதியும் பரமதத்தனும் இனிது இல்லறம் நடத்தி  வரும் போது, ஒரு நாள் பரமதத்தனைக் காண அவனின் நன்பர்கள் பலர் கடைக்கு வந்தனர். இறைவனை வழிபட வெறுங்கையுடன் நாம எப்படி செல்ல மாட்டோமோ, அது போல ஆசாரியன், முதுமையாளர்கள், நண்பர்கள், நோயாளிகள், குழந்தைகள் ஆகியோரைப் பார்க்கச் செல்லும் போது வெறுங்கையுடன் செல்லுதல் கூடாது.

அதுபோலதான், பரமதத்தனைப் பார்க்க வந்தவர்கள் இரு மாங்கனிகளை கொண்டு வந்து கொடுத்தனர். அம்மாங்கனியைப் பெற்றுக் கொண்ட பரமதத்தன் தன் வேலைக்காரன் மூலம் மாங்கனிகளை வீட்டிற்குக் கொடுத்தனுப்பினான்.

அன்றைய தினத்தில் பரமதத்தன் வீட்டிற்கு சாப்பிடச் செல்ல முடியவில்லை. கடையிலே வேலை அதிகமாக இருந்ததால், நான் வரும் வரை காத்திருக்க வேண்டாம் என்றும், அடியார்கள் யாராவது வந்தால் அவர்களுக்கு முன்னதாகவே அமுது செய்வித்து விடுமாறு சொல்லியனுப்பி விட்டான் பரமதத்தன்.

அன்றைய தினம் சோதனை போல வந்திருந்த சிவனடியாா் மிகவும் பசியோடு இருந்ததால் அவரைக் காக்கச் செய்ய வேண்டாமெனக் கருதி, சிவனடியார்க்கு இலை போட்டு அமுது செய்தருள அழைத்தாள் புனிதவதி. கறியமுது ஆகவில்லை. அவற்றைச் செய்ய நேரத் தாமதமாகுமெனத் தோன்றியபடியால், கணவன் கடையிலிருந்து கொடுத்தனுப்பியிருந்த இரு மாங்கனிகளில் ஒன்றை அடியார்க்கு அளித்தாள்.  வந்திருந்த அடியார் உணவருந்தி மனங்களித்து வாழ்த்தி விட்டுச் சென்றார்.

உச்சி வேளையில் பரமதத்தன் உணவருந்த வீடு வந்து சேர்ந்தான். புனிதவதி கணவனுக்கு அறுசுவை உணவு பரிமாறி உள்ளே வைத்திருந்த மற்றொரு மாங்கனியையும் எடுத்து வந்து கணவனின் பரிகலத்தில்  சமர்ப்பித்தாள்.  அந்த மாங்கனியை மிகவும் சுவைத்து ருசித்துச் சாப்பிட்டான் பரமதத்தன்.

அப்பழம் மிகவும் மதுரமாக இருந்ததால், "இன்னொரு பழமும் இருக்குமே! அதையும் எடுத்து வந்து தா! என்றான். 

உடனே புனிதவதியார் மற்றொரு மாங்கனியையும் கொண்டு வருவது போல அங்கிருந்து நீங்கி உள்ளே வந்தாள்.

சுவரோரமாய் நின்று மனம் தளர்ந்தாள். இல்லாத அருங்கனிக்கு அவள் எங்கு போவாள்!, பாவம் புனிதவதியார் ஒரு கணம் மெய்மறந்து நின்று...... *உற்றவிடத்து உதவும் பெருமானே!* என்று சிவபெருமானைத் துதித்தார். 

உடனே இறைவன் திருவருளில் புனிதவதியாரின் கையில் அதிமதுர மாம்பழம் ஒன்று இருந்தது. அந்தக் கனியை புனிதவதியார் கொண்டு வந்து மகிழ்ச்சியோடு கணவனின் பரிகலத்தில் இட்டார். பரமதத்தன் அப்பழத்தை உண்டான். அப்பழத்தின் சுவை தேவ அமுதத்திலும் மேம்பட்டு இருந்ததைக் கண்டு அவன் திகைத்து, "இது நான் முன்பு  கொடுத்தனுப்பிய மாங்கனியன்று! தான் அனுப்பிய இரு கனிகளில் ஒன்றுக்கொன்று சுவையில் இத்தனை வித்தியாசமா? என்று நினைத்தவனாய் 'புனிதவதி!...." என அழைத்து.............. இரண்டாவதாய் படைத்த பழம் ஏது?"  மூவுலகிலும் கிடைப்பதற்கரியது. இதை நீ எங்கிருந்து பெற்றாய்?" என்று தன் மனைவியிடம் கேட்டான்.

கணவர் இப்படிக் கேட்டதும் கற்புக்கரசியாகிய புனிதவதியார் கலக்கமுற்றார். தலையை குனிந்தபடி நின்றிருந்தாள்.... அவள் என்ன பதில் சொல்வாள்!,  இறைவன் தனக்கு மனமுவந்து அளித்த பழம் என்று சொன்னால், அது கணவண் முன்னிலையில் அவரைவிடத் தான் உயர்ந்தவள் என்று பெருமைபடக் கூறிக்கொள்வதாக ஆகாதா?அப்படிச் செய்தால் கற்பு நெறியில் சிறந்த மனைவிக்குண்டான அழகில்லையே!

""நான் கேட்டது காதில் விழுந்ததா, இல்லையா? பேசாது நிற்கிறாயே!' என்று மறுபடியும் அழளைக் கேட்டான் பரமதத்தன்.

புனிதவதியின் கண்களில் நீர் தளும்பியது. நடுங்கும் கரங்களால் கணவரை நோக்கிக் கும்பிட்டவாறு நடந்ததை விவரித்தாள். நாத் தழுதழுக்க அவள் கூறிய சம்பவத்தைக் கேட்ட பரமதத்தனால் அதை நம்ப முடியவில்லை. 

இம்மாதிரி நடந்திருக்கும் என எனக்குத் தோன்றவில்லை புனிதவதி. உன் வார்த்தைப்படி இறைவன் உனக்கு கனி கொடுத்து அருளினார் என்று வைத்துக் கொள்வோம். இதேபோல இன்னொரு பழத்தை வரவழை பார்க்கலாம்" என்றான்.

புனிதவதி வெலவெலத்துப் போய்விட்டாள். அவள் வார்த்தையில் கணவனுக்கு நம்பிக்கை ஏற்படவில்லை! உள்ளே திரும்பிய அவளின் கண்கள் நீரைச் செரிந்தன.

"எம்பெருமானே இதென்ன சோதனை? மகிழ்ச்சி நிறைந்து நிம்மதியாகச் சென்று கொண்டிருக்கும் குடும்ப வாழ்விலே பெரும் சிக்கலைத் தோற்றுவிட்டாயே! 

இன்னொரு கனி வரவழைத்துப் படைக்காவிடில் என் வார்த்தை பொய்யாகி விடும். உன்னிடம் நான் கொண்டிருக்கும் பக்தியிலோ, உன் அடியார்களிடம் நான் காட்டி வரும் அன்பிலோ கொஞ்சமும் மாறுதலின்றி நான் நடந்து வருவது உண்மையானால் இந்தப் பெரும் சிக்கலிலிருந்து.மீள வழிகாட்டி அருள வேண்டும்" என்று நெஞ்சம் உருக வேண்டினாள்.

எம்பெருமான் திருவருளால் மாங்கனி ஒன்று அவள் கைகளில் தோன்றியது.

"சுவாமி.... எம்பெருமான் தங்கள் விருப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்ய இன்னொரு பழம் அளித்துள்ளார்"... என்று பழத்தைக் கொண்டு வந்து கணவரிடம் நீட்டினாள்.

மகிழ்ச்சியோடு அதைப் பெற்றுக் கொண்டான் பரமதத்தன். புனிதவதியின் கையிலிருந்த கனியை வாங்கிக் கொண்ட பரமதத்தன்...அடுத்த நொடியிலேயே அப் பழம் அவன் கைகளிலிருந்து மறைந்து போனது.

பரமதத்தன் வியப்பு கொண்டான். அந்த நிமிடத்திலிருந்து அவன் மனம் புனிதவதியை  மனைவியை என்னாது.....திருவருள் பெற்றத் தெய்வமாதா என்று என்னிக்கொண்டான். இவள் தெய்வமாகப் போற்றிக் கொண்டாடப்பட வேண்டியவள். மனைவி என்ற எண்ணத்தை அழித்து அவளைத் தீண்டாமலிருக்க முடிவெடுத்தான். 

பரமதத்தன் தன் உள்ளத்து உணர்ச்சிகளை வெளியிடவும் விரும்பவில்லை. அந்த மாளிகையில் புனிதவதியின் கணவன் என்ற உரிமையில் நடமாட அவன் உள்ளம் அனுமதிக்கவில்லை. இவ்விடத்தை விட்டு அகழ்ந்து சென்று விட முடிவெடுத்தான்.
திருவருள் தெய்வத்தன்மைக் கொண்ட இவளுடன் தாம் இல்லறமாக வாழ மனம் ஒப்பவில்லை பரமதத்தனுக்கு.

எனவே மனைவியைப் பிரிந்து வேறிடம் அகழ்ந்து போய் விட முடிவெடுத்தான். அவன் மனலிருப்பதைப் புனிதவதி அறிவாளேயானால் அவன் எவ்வளவு தூரம் வேதனைப்படுவாள்? அதனையும் அவள் நினைத்துப் பார்க்காமலில்லை. அந்த இக்கட்டான நிலைமையிலிருந்து தான் விடுபட அவன் ஓர் உபாயம் செய்தான். கப்பல் நிறைய சரக்குகளை ஏற்றிக் கொண்டு வியாபாரம் செய்து திரும்புவதாகக் கூறி காரைக்காலை விட்டுப் பயனமானான்.

காரைக்காலை விட்டுப் புறப்பட்ட பரமதத்தன் பாண்டியநாட்டுத் துறைமுகம் ஒன்றை அடைந்தான். அவ்வூரிலேயே வியாபாரத்தைக் கவனித்தபடி தங்கிவிட முடிவு செய்தான்.

தன் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருத்தியை மணந்து கொண்டு அவ்வூரிலேயே தங்கி விட்டான். சில மாதங்களில் அத்தம்பதிகளுக்குப் பெண் குழந்தை ஒன்று பிறந்தது. அப் பெண் குழந்தைக்குத் தன் முதல் மனைவியின் நினைவாக அவளைப் போற்றும் வகையில் புனிதவதி எனப் பெயர் வைத்தான்.

காரைக்காலிலே புனிதவதி..........., கப்பலில் சரக்குகளை ஏற்றிச் சென்ற கணவன் வருவான் என்று தினமும் வழிமேல் விழி வைத்துக் காத்திருந்தாள்.

பரமதத்தன் அவளைத் திரஸ்கரித்துச் செல்வது என்ற முடிவை எவரிடமும் சொல்லவில்லையாதலால் அவன் திரும்பி வராது இருந்து விடப் போகிறான் என யாரும் எதிர்பார்க்கவில்லை. 

வியாபாரத்துச் சென்ற இடத்தில் என்ன தடங்கலோ? அயல் நாடுகளுக்குச் சென்றிருப்பானோ?" என்றே அனைவரும் நினைத்தனர்.

வருடங்கள் பல உருண்டோடின. பாண்டிய நாட்டிற்குச் சென்ற வியாபாரிகள் சிலர் தனதத்தனிடம் வந்து அங்கே பரமதத்தனைக் கண்டதாக தெரிவித்தனர். 

மருமகன் இருக்குமிடத்தையும் அங்கே அவன் வியாபாரத்தில் நிலையாக ஊன்றிக் கொண்டிருப்பதையும் கேள்விப்பட்ட தனதத்தன், அப்போது கூட மருமகனின் மனமாற்றத்திற்கு வேறு அர்த்தமே கொண்டான். 

மாமனாரின் ஆதரவில் இருப்பது தன்னுடைய கெளரவத்துக்குப் பங்கானது என்று எண்ணியே மருமகன் தனியே சென்றிருக்கிறான் என்றே எண்ணினான்.

ஏன் புனிதவதியே தன் விஷயத்தில் கணவன் மனமாற்றம் அடைந்து விட்டான் என்று எண்ணவில்லையே! அன்றைய சம்பவத்திற்குப் பிறகு, அதாவது இறைவன் திரு அருளால் மாங்கனிப் பெற்றுக் கொடுத்த அன்றிலிருந்து அவன் அவளிடம் அதிகமாகக் கொஞ்சிப் பேசவில்லை. 

வியாபாரத்தில் அவன் கவனம் பெருமளவில் மூழ்கியிருக்கிறதென்றே அவள் நினைத்தாள். அதற்கேற்றாற்போல் சில நாட்களுகளில்.அவன் கப்பலில் சரக்கு ஏற்றிக் கொண்டு புறப்பட்டு விட்டானே!

தனதத்தன் சீரும் செல்வமும் கொண்டு மகளுடன் பாண்டிய நாட்டுக்குப் புறப்பட்டான். அச்செய்தி அறிந்த பரமதத்தனுடைய பெற்றோர்களும் அவர்களுடன் சேர்ந்து கொண்டனர்.

பரமதத்தன் இருக்கும் ஊரின் எல்லையை அடைந்ததும் ஓர் ஆள் மூலம் தனதத்தன் தாங்கள் வந்திருப்பது பற்றிச் செய்தி அனுப்பினான். 

அதைக் கேட்டதும் பரமதத்தன் சிறிது நேரம் உணர்விழந்து நின்று விட்டான். தன்னுடன் வாழ்க்கை நடத்தும் பொருட்டல்லவா புனிதவதி காரைக்காலிலிருந்து வந்திருக்கிறாள்! அவளை அவன் எவ்வாறு சந்திப்பான்?. அவள் முகத்தை நிமிர்ந்து பார்க்கும் யோக்யதை கூட அவனுக்கு இல்லையே!.

ஊரை விட்டுப் புறப்பட்டுக் கண்காணாத தேசத்துக்குச் சென்று விட்டால் அவர்களுக்கிடையே உள்ளத் தொடர்பு தானே அறுபட்டுவிடும் என அவன் எதிர்பார்த்தான் அது நடக்கவில்லை. அவன் இருப்பிடம் அறிந்து அவளைத் தேடி புனிதவதி வந்து விட்டாளே!

இனியும் மூடி மறைப்பதில் பயனில்லை என்று தோன்றியது.அவனுக்கு வந்திருந்த ஆள் மூலம்தான் சிறிது நேரத்தில் அவர்களிடம் வருவதாகச் சொல்லி அனுப்பினான். நேராக வீடு சென்று தன் மனைவியையும் குமாரத்தியையும் அழைத்துக் கொண்டு புறப்பட்டான்.

கணவன் வருகிறான் என்ற செய்தி அறிந்ததும் புனிதவதி அவள்தான் பணிந்து வணங்கி பயணித்து வந்த சிவிகையை விட்டு இறங்கி நின்றாள். தூரத்தே வரும் கணவனைக் கண்டதும் அவள் உள்ளம் மகிழ்ச்சியால் துள்ளியது.  அந்த மகிழ்ச்சி மறுநொடியில் மறைந்து போனது. காரணம், கணவனோடு அருகருகே பெண்னையும் குழந்தையையும் கண்டுதான்.

யோசனையில் அவள் ஆழ்ந்திருக்கும் வேளையில் பரமதத்தன் அவளை நெருங்கி நமஸ்கரித்ததோடு, தன் மனைவியையும் மகளையும் நமஸ்கரிக்கச் செய்தான்.

திடுக்கிட்டு பின்னால் நகர்ந்தாள் புனிதவதி.

"சுவாமி, இதென்ற காரியம்?" என்று வாய் குழறக் கேட்டாள்.

"அம்மையே, தங்கள் பேரருளால் நாங்கள் செளக்கியமாக வாழ்க்கை நடத்தி வருகிறோம். இக்குழந்தைக்குத் தங்கள் திருநாமமே வைத்துள்ளோம்" என்றான் பரமதத்தன்.

தனதத்தனும் மற்றையோரும் திடுக்கிட்டனர்.

"பரமதத்தா, என்ன பேசுகிறாய்? புனிதவதியைத் தெரியவில்லையா? என்று கேட்டான்.

"இந்த உடம்பிலே உயிர் உள்ள வரையில் நான் மறக்க மாட்டேன். என் தெய்வமாக அல்லவா பூஜித்து வருகிறேன்" என்றான்.

அப்போதுதான் புனிதவதிக்குத் தன் கணவன் பிரிந்து சென்றதற்கான காரணம் புரிந்தது கண்களில் நீர் மல்க கணவனை நெருங்கி, "சுவாமி, தாங்கள் என்னை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். நான் தங்கள் மனைவி என்பதை ஒருபோதும் மறந்ததில்லை" என்று வேண்டினாள். 

அம்மையே, தங்களிடம் தெய்வத்தன்மையைக் கண்ட பிறகு வேறு எந்த விதத்திலும் என் உள்ளம் தங்களைப் பற்றி நினைக்காது!" என்றான் பரமதத்தன்.

தனதத்தனுக்கு இவர்களின் பேச்சு புரியவில்லை. 'புனிதவதி......"என்ன இது மகளை கேட்டார்.

துக்கம் நெஞ்சை அடைக்க நடந்ததை விவரித்தாள் புனிதவதி. அவளைக் கணவன் ஏற்க மறுத்து விட்டதோடு அவளைத் தெய்வமாகப் பாவிக்கிறான். ஆனால் அவளோ பரமதத்தனுக்காகவே இத்தனை காலம் காத்திருந்தாள். 

வாசனை கமழும் கூந்தலுடன் நிற்கும் புனிதவதியாரோ தன் கணவன் சொன்ன மாற்றங் கேட்டதும், சிவபெருமானின் திருவடிகளைத் தியானித்து, அதிலேயே சிந்தை ஒன்றி மிகவும் இது! இவருக்காவே நான் உடல் வனப்பைத் தாங்கியிருந்தேன். இனி அதற்கு ஆகா!, தசைப் பொதியைக் கழித்து, அங்கே உம் திருவடிகளைப் போற்றும் பூதகணங்ஙளைப் போல் எனக்கும் பேய்வடிவம் வந்தருள வேண்டும்!", என்று மெய் நெறியின் உணர்வு பொங்க இறைஞ்சினார். 

அம்பலவாணரின் திருவருளினால் அவ்வாறே ஆயிற்று. உடம்பில் பெண்மையின் அழகிற்கு இடமான ஊன் சதைவனப்பையெல்லாம் உதறியெறிந்துவிட்டு வெறும் எலும்பு உடம்பாக நின்றார். 

அந்த எலும்புக் கூட்டோடு விண்ணவரும் மண்ணவரும் வணங்கத்தக்க பேய் வடிவம் பெற்றார்.

 உடனே வானத்தில் இருந்து மலர்மாரி பொழிந்தது! 

எங்கும் தேவதும்பிகள்  முழங்கின.

உலகெலாம் பெரொலி நிறைந்து விம்மியது.

தேவர்களும் முனிவர்களும் ஆரவாரம் செய்தார்கள். 

சிவகணங்களெல்லாம் கூத்தாடின.

சுற்றத்தார்கள் அச்சமுற்று புனிதவதியாரை வணங்கிப் போய் விட்டார்கள்.

அப்பொழுது புனிதவதியார் தமக்குண்டான ஒருமை ஞானத்தினால் உமையொருபாங்கனைத் துதித்து, "உம்முடைய அழகான திருவடிகளைப் போற்றும் நல்ல சிவபூத கணங்களில் நானும் ஒன்றானேன்!"  என்று உள்ளுருகி *அற்புதத் திருவந்தாதியையும் இரட்டை மணிமாலையையும்* பாடியருளினார்.

அதன்பிறகு, காரைக்காலம்மையாருக்குப் பேருணர்வு மேன்மேலும் பொங்கியெழுந்தது.  "சிவபெருமான் வீற்றிருக்கும் திருக்கயிலாயத்தைக் காண வேண்டும்" என்ற பேராவலுடன் திருவருள் வழியிலேயே அம்மையார் விரைந்து நடந்தார்.

அவர் விரும்பிப் பெற்ற  பேய்த் தோற்றத்தைக் கண்டவர்களெல்லாம் பயந்து அந்த இடத்தை விட்டே அகன்றோடலானார்கள். 

தான் கொண்ட பேய் வடிவத்தைப் பற்றி உள்ளவாறே பிறர் கூறுவதைக் கேட்ட அம்மையார், "என் அண்டர் நாயகரான இறைவர் என்னை அறிவாராகில் அதுவே எனக்குப் போதும்! உண்மை அறியாதவர்களான உலக மக்களுக்கு நான் எவ்வுருவமாய்க் காணப்பட்டாலும் அதனால் ஆவது என்ன, ஒன்றுமில்லை!" என்று கூறினார்.

கைலாசத்தை நோக்கிப் புறப்பட்ட காரைக்காலம்மையார் வடதிசையிலுள்ள தேசங்களையெல்லாம் மனே வேகத்தைவிட வேகமாகக் கடந்து சென்று திருக்கயிலை மலையை நெருங்கினார்.

அதன் பிறகு அவர் காலால் நடப்பதைத் தவிர்த்தார். தம் தலையாலே நடந்தார். அவ்வாறு தலையால் நடந்தபடியே வெள்ளிமலை மீதேறினார். 

அப்பொழுது சிவபெருமான் ஒரு பக்கமிருந்த இமயவல்லியான உமாதேவியார் அதிசயித்து, உள்ளத்தில் அன்பு பொங்கத் தம் சிவபிரானை நோக்கி, "எம்பெருமானே! இங்கு தலையால் நடந்து மலையேறும் என்புடலின் அன்புதான் என்னே!" என்றார்.

அதற்கு சிவபிரான்! உமையே! இங்கே வரும் இவள் நம்மைப் பேணிப் போற்றும் அம்மையாகும், காண்! இந்தப் பெருமை வாய்ந்த வடிவத்தையும் நம்மை வேண்டிப் பெற்றாள்" என்று கூறினார். 

பிறகு பேய் வடிவமான காரைக்காலம்மையார் தம்மை நெருங்கி வந்ததும், "அம்மையே!" என்றார் சிவபெருமான்.

அதுகேட்ட காரைக்காலம்மையார், "அப்பா!" என்று கூவி இறைவனின் தாமரைத் திருவடிகளில் வீழ்ந்து வணங்கி எழுந்தார். அவரைச் சிவபெருமான் எதிர் நோக்கி, "இங்கு நம்மிடம் நீ வேண்டுவது என்ன?" என்று கேட்டார்.

அவரை அம்மையார் கும்பிட்டு, "இறைவரே! என்றென்றும் இறவாத இன்ப அன்பு வேண்டும்! உலகில் இனி நான் பிறவாமை வேண்டும். மீண்டும் எனக்கு பிறப்பு உண்டென்றாலும் உன்னை என்றும் நான் மறவாதிருக்க வேண்டும்! இன்னும் ஒன்றும் வேண்டும். தர்ம வடிவமே! நீர் ஆனந்த வடிவம் ஆடும்போது அடியேன் மகிழ்ந்து பாடிய வண்ணம், நின் திருவடியின் கீழ் இருக்க வேண்டும்,ஐயனே!" என விண்ணப்பித்தார்.

அவருக்கு சிவபெருமான் திருவருள் பாலித்து, "அம்மையே! தென்திசையில் பழையனூர் திருவாலங்காட்டில் நாம் நடன மாடுவோம்! அந்தப் பெரு நடனத்தை நீ கண்டு ஆனந்தப்பட்டு எப்போதும் நம்மைப் பாடிக் கொண்டு இருப்பாயாக!" என்றார்.

அப்பரிசு அருளப் பெற்ற அம்மையார் சிவபெருமானைப் பணிந்து விடை பெற்றுக் கொண்டு பேரன்போடு போய், திருவாலங்காடு என்னும் தலத்தை தம் தலையாலே நடந்து அன்றே வந்தடைந்தார். 

ஆலங்காட்டு ஆலயத்தினுள்ளே அவர் சென்று, அங்கு அண்டமுற நிமிர்ந்தாடும் ஆண்டவனின் நடனக்கோலத்தைக் கண்டு தொழுதார்.

*கொங்கை திரங்கி நரம்பெழுந்து குண்டுகள் வெண்பற் குழிவயிற்றுப் பங்கி சிவந்திரு பற்கள் நீண்டு பரடுயர் நீள்கணைக் காலோர் பெண்பேய் தங்கி அலறி உலகுக்கு நாட்டில் தாழ்சடை எட்டுத் திசைகள் வீசி அங்கங் குளிர்ந்தனல் ஆடும் எங்கள் அப்பன் இடந்திரு ஆலங்காடே.*
     என மூத்த திருப்பதிகம் பாடினார்.

சிவபெருமானின் ஆனந்தக் கூத்தை முன் வணங்கும் பெருங்காதல் எழுந்தோங்க அம்மையார் பெரிதும் வியப்பெய்தி  *"எட்டி இலவம்மீகை* என்ற பாடலடியெடுத்து *கொட்ட முழவம்* *கூளிபாடக் குழகன் ஆடுமே!* என்னும் முடிபினையுடைய திருப்பதிகத்தையும் பாடிப் பணிந்தார்.


            திருச்சிற்றம்பலம்.
■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■■
*அடியார்களுக்குத் தொண்டு செய்யுங்கள், இறைவன் அவர்களுக்குள்ளிருக்கிறான்.*

Atmanepada Verb List - Sanskrit

Courtesy: http://sanskritshiksha.blogspot.in/2012/06/atmanepada-verb-list.html

Atmanepada Verb List

कम्पते कम्पेते कम्पन्ते कम्पसे कम्पेथे कम्पध्वे कम्पे कम्पावहे कम्पामहे
ईक्षते ईक्षेते ईक्षन्ते ईक्षसे ईक्षेथे ईक्षध्वे ईक्षे ईक्षावहे ईक्षामहे
प्रकाशते प्रकाशेते प्रकाशन्ते प्रकाशसे प्रकाशेथे प्रकाशध्वे प्रकाशे प्रकाशावहे प्रकाशामहे
मोदते मोदेते मोदन्ते मोदसे मोदेथे मोदध्वे मोदे मोदावहे मोदामहे
यतते यतेते यतन्ते यतसे यतेथे यतध्वे यते यतावहे यतामहे
आरभते आरभेते आरभन्ते आरभसे आरभेथे आरभध्वे आरभे आरभावहे आरभामहे
रमते रमेते रमन्ते रमसे रमेथे रमध्वे रमे रमावहे रमामहे
रोचते रोचेते रोचन्ते रोचसे रोचेथे रोचध्वे रोचे रोचावहे रोचामहे
लभते लभेते लभन्ते लभसे लभेथे लभध्वे लभे लभावहे लभामहे
वन्दते वन्देते वन्दन्ते वन्दसे वन्देथे वन्दध्वे वन्दे वन्दावहे वन्दामहे
वर्तते वर्तेते वर्तन्ते वर्तसे वर्तेथे वर्तध्वे वर्ते वर्तावहे वर्तामहे
वर्धते वर्धेते वर्धन्ते वर्धसे वर्धेथे वर्धध्वे वर्धे वर्धावहे वर्धामहे
वेपते वेपेते वेपन्ते वेपसे वेपेथे वेपध्वे वेपे वेपावहे वेपामहे
शिक्षते शिक्षेते शिक्षन्ते शिक्षसे शिक्षेथे शिक्षध्वे शिक्षे शिक्षावहे शिक्षामहे
शोभते शोभेते शोभन्ते शोभसे शोभेथे शोभध्वे शोभे शोभावहे शोभामहे
श्लाघते श्लाघेते श्लाघन्ते श्लाघसे श्लाघेथे श्लाघध्वे श्लाघे श्लाघावहे श्लाघामहे
सहते सहेते सहन्ते सहसे सहेथे सहध्वे सहे सहावहे सहामहे
सेवते सेवेते सेवन्ते सेवसे सेवेथे सेवध्वे सेवे सेवावहे सेवामहे
अपेक्षते अपेक्षेते अपेक्षन्ते अपेक्षसे अपेक्षेथे अपेक्षध्वे अपेक्षे अपेक्षावहे अपेक्षामहे
परीक्षते परीक्षेते परीक्षन्ते परीक्षसे परीक्षेथे परीक्षध्वे परीक्षे परीक्षावहे परीक्षामहे
आशंसते आशंसेते आशंसन्ते आशंससे आशंसेथे आशंसध्वे आशंसे आशंसावहे आशंसामहे
जायते जायेते जायन्ते जायसे जायेथे जायध्वे जाये जायावहे जायामहे
युध्यते युध्येते युध्यन्ते युध्यसे युध्येथे युध्यध्वे युध्ये युध्यावहे युध्यामहे
म्रियते म्रियेते म्रियन्ते म्रियसे म्रियेथे म्रियध्वे म्रिये म्रियावहे म्रियामहे
विन्दते विन्देते विन्दन्ते विन्दसे विन्देथे विन्दध्वे विन्दे विन्दावहे विन्दामहे
मृगयते मृगयेते मृगयन्ते मृगयसे मृगयेथे मृगयध्वे मृगये मृगयावहे मृगयामहे
क्षमते क्षमेते क्षमन्ते क्षमसे क्षमेथे क्षमध्वे क्षमे क्षमावहे क्षमामहे
प्रगल्भते प्रगल्भेते प्रगल्भन्ते प्रगल्भसे प्रगल्भेथे प्रगल्भध्वे प्रगल्भे प्रगल्भावहे प्रगल्भामहे
डयते डयेते डयन्ते डयसे डयेथे डयध्वे डये डयावहे डयामहे
भिक्षते भिक्षेते भिक्षन्ते भिक्षसे भिक्षेथे भिक्षध्वे भिक्षे भिक्षावहे भिक्षामहे
स्पन्दते स्पन्देते स्पन्दन्ते स्पन्दसे स्पन्देथे स्पन्दध्वे स्पन्दे स्पन्दावहे स्पन्दामहे
स्मयते स्मयेते स्मयन्ते स्मयसे स्मयेथे स्मयध्वे स्मये स्मयावहे स्मयामहे
विस्मयते विस्मयेते विस्मयन्ते विस्मयसे विस्मयेथे विस्मयध्वे विस्मये विस्मयावहे विस्मयामहे
स्वादते स्वादेते स्वादन्ते स्वादसे स्वादेथे स्वादध्वे स्वादे स्वादावहे स्वादामहे
अनुरुध्यते अनुरुध्येते अनुरुध्यन्ते अनुरुध्यसे अनुरुध्येथे अनुरुध्यध्वे अनुरुध्ये अनुरुध्यावहे अनुरुध्यामहे
अभिवादयते अभिवादयेते अभिवादयन्ते अभिवादयसे अभिवादयेथे अभिवादयध्वे अभिवादये अभिवादयावहे अभिवादयामहे
निषूदयते निषूदयेते निषूदयन्ते निषूदयसे निषूदयेथे निषूदयध्वे निषूदये निषूदयावहे निषूदयामहे
प्रेक्षते प्रेक्षेते प्रेक्षन्ते प्रेक्षसे प्रेक्षेथे प्रेक्षध्वे प्रेक्षे प्रेक्षावहे प्रेक्षामहे
अवधीरयते अवधीरयेते अवधीरयन्ते अवधीरयसे अवधीरयेथे अवधीरयध्वे अवधीरये अवधीरयावहे अवधीरयामहे
कथते कथेते कथन्ते कथसे कथेथे कथध्वे कथे कथावहे कथामहे

Jallikattu is an Indian sport

Valmiki addresses Rama as काकुस्थ at several places to tell that he is from the lineage of Raja Kaakusta.
The real name of काकुस्थ was Puranjaya son of vikushi alias sasaada( rabbit eater).
Indra requested Puranjaya to help him in his fight with asuras. Puranjaya asked for a suitable vahana. Indra immediately agreed & became a bull.
Puranjaya fought asuras mounting on the hump of the bull. Thus he earned the name काकुस्थ ..
Hump is called ककुद् .

My inferences are:

1) Jallikattu is existing before Ramayana days itself, because in jallikattu also participants hold on to the hump in the game.Thus  it cannot be attributed to Tamilnadu alone.. It is an Indian sport altogether.

2) emperors from kaakusta lineage were called  Kaakvansh & later became the rulers of Tamilnadu too. In Tamil they are called as kaakatiyaas.This includes Samudra Gupta too who extended his territory upto today's Salem. Later his grandson defeated Chola king & in turn he was defeated by Pandiya king. That is why this sport is very famous in present day Chola  & Pandiya kingdoms ( Tanjore, Trichy, Madurai etc) whereas this is not that popular in pallava & chera kingdoms ( Chennai , kerala) Thus it is evident that the sport came to TN from North.

more about this here:

काकुस्थमिक्ष्वाकुरघूंश्च यद्दधत्पुराऽभवत्त्रिप्रवरं रघोः कुलम् ।
कालादपि प्राप्य स काकराणतां प्ररूढतुर्यं प्रवरं बभूव तत् ॥
"इक्ष्वाकु, काकुस्थ और रघु नाम से प्रसिद्ध कुल (वंश) ही कलियुग में काकराण के नाम से प्रचलित हुआ।"
दक्षिण में काकवंश - इस काकवंश का दक्षिण में होना ईस्वी सन् से कई सदियों पहले का माना गया है। राजपूत युग में इस वंश के वेटमराज नामक महापुरुष उपनाम त्रिभुवनमल ने महामंडलेश्वर की उपाधि धारण करके वरंगल को अपनी राजधानी बनाया। इनके पुत्र परोलराज का संवत् 1174 में लिखवाया हुआ शिलालेख मिला है जिस पर बहुत सी विजयों का वर्णन है। इसने अपने राज्य की भूमि को तालाबों से सींचे जाने का प्रबन्ध करके यश उपार्जित किया। इसके पुत्र रुद्र ने मैलिगीदेव का राज्य जीता और दोम्भ को हराया। संवत् 1219 और 1242 के शिलालेख इन घटनाओं को सम्पुष्ट करते हैं। दक्षिणी नरेशों में इसका स्थान विशिष्ट था। इसने अपनी विशाल एवं सुशिक्षित सेना के बल पर पूर्व में कटक, पश्चिम में समुद्र, उत्तर में मलयवन्त और दक्षिण में सेलम तक अपने राज्य की सीमायें बढा ली थीं। इसकी मृत्यु होने पर इसके भाई महादेव ने कुछ दिन राज्य किया। महादेव के पुत्र गणपति ने संवत् 1255 में राज्य पाकर चोल राज्य को जीता और दक्षिण के प्राचीन राज्यवंशों से वैवाहिक सम्बन्ध स्थिर किए। पांड्यों से इसे हानि उठानी पड़ी। इनकी दानमहिमा और सिंचाई विभाग के प्रति सतर्कता प्रसिद्ध रही।

SB 10.58.34

tam srutva vrsa-jil-labhyam
 bhagavan satvatam patih
jagama kausalya-puram
 sainyena mahata vrtah
 
Translation: 
 
When the Supreme Personality of Godhead, the master of the Vaisnavas, heard of the princess who was to be won by the conqueror of the bulls, He went to the capital of Kausalya with a large army.

सत्यां गत्वा पुनरुदहवो नानजिननन्दनां तां बध्वा सप्तापि च वृषवरान् सप्तमूर्तिर्निमेषात्। ...॥
नारायणीयं ८१.४
Oh Krishna! You went to Kosala, controlled & tied 7 big bulls and married Satyaa, the daughter of Nagnajit.
-Narayaneeyam 81.4


Srimad bhagavatam:
श्रीमद्भाजवतम् (१०–५८)

नग्नजिन्नाम कौशल्य आसीद्राजातिधार्मिकः  ।
तस्य सत्याभवत्कन्या देवी नाग्नजिती नृप ॥५८.३२॥
न तां शेकुर्नृपा वोढुमजित्वा सप्तगोवृषान्  ।
तीक्ष्णशृङ्गान् सुदुर्धर्षान् वीर्यगन्धासहान् खलान् ॥५८.३३॥
तां श्रुत्वा वृषजिल्लभ्यां भगवान् सात्वतां पतिः  ।
जगाम कौशल्यपुरं सैन्येन महता वृतः ॥५८.३४॥
स कोशलपतिः प्रीतः प्रत्युत्थानासनादिभिः  ।
अर्हणेनापि गुरुणा पूजयन् प्रतिनन्दितः ॥५८.३५॥
वरं विलोक्याभिमतं समागतं नरेन्द्रकन्या चकमे रमापतिम्  ।
भूयादयं मे पतिराशिषोऽनलः करोतु सत्या यदि मे धृतो व्रतः ॥५८.३६॥
यत्पादपङ्कजरजः शिरसा बिभर्ति   शृईरब्यजः सगिरिशः सह लोकपालैः  ।
लीलातनुः स्वकृतसेतुपरीप्सया यः   कालेऽदधत्स भगवान्मम केन तुष्येत् ॥५८.३७॥
अर्चितं पुनरित्याह नारायण जगत्पते  ।
आत्मानन्देन पूर्णस्य करवाणि किमल्पकः ॥५८.३८॥
श्रीशुक उवाच
तमाह भगवान् हृष्टः कृतासनपरिग्रहः  ।
मेघगम्भीरया वाचा सस्मितं कुरुनन्दन ॥५८.३९॥
श्रीभगवानुवाच
नरेन्द्र याच्ञा कविभिर्विगर्हिता राजन्यबन्धोर्निजधर्मवर्तिनः  ।
तथापि याचे तव सौहृदेच्छया कन्यां त्वदीयां न हि शुल्कदा वयम् ॥५८.४०॥
श्रीराजोवाच
कोऽन्यस्तेऽभ्यधिको नाथ कन्यावर इहेप्सितः  ।
गुणैकधाम्नो यस्याङ्गे श्रीर्वसत्यनपायिनी ॥५८.४१॥
किन्त्वस्माभिः कृतः पूर्वं समयः सात्वतर्षभ  ।
पुंसां वीर्यपरीक्षार्थं कन्यावरपरीप्सया ॥५८.४२॥
सप्तैते गोवृषा वीर दुर्दान्ता दुरवग्रहाः  ।
एतैर्भग्नाः सुबहवो भिन्नगात्रा नृपात्मजाः ॥५८.४३॥
यदिमे निगृहीताः स्युस्त्वयैव यदुनन्दन  ।
वरो भवानभिमतो दुहितुर्मे श्रियःपते ॥५८.४४॥
एवं समयमाकर्ण्य बद्ध्वा परिकरं प्रभुः  ।
आत्मानं सप्तधा कृत्वा न्यगृह्णाल्लीलयैव तान् ॥५८.४५॥
बद्ध्वा तान् दामभिः शौरिर्भग्नदर्पान् हतौजसः  ।
व्यकर्सल्लीलया बद्धान् बालो दारुमयान् यथा ॥५८.४६॥
ततः प्रीतः सुतां राजा ददौ कृष्णाय विस्मितः  ।
तां प्रत्यगृह्णाद्भगवान् विधिवत्सदृशीं प्रभुः ॥५८.४७॥
राजपत्न्यश्च दुहितुः कृष्णं लब्ध्वा प्रियं पतिम्  ।
लेभिरे परमानन्दं जातश्च परमोत्सवः ॥५८.४८॥
शङ्खभेर्यानका नेदुर्गीतवाद्यद्विजाशिषः  ।
नरा नार्यः प्रमुदिताः सुवासःस्रगलङ्कृताः ॥५८.४९॥
दशधेनुसहस्राणि पारिबर्हमदाद्विभुः  ।
युवतीनां त्रिसाहस्रं निष्कग्रीवसुवाससम् ॥५८.५०॥
नवनागसहस्राणि नागाच्छतगुणान् रथान्  ।
रथाच्छतगुणानश्वानश्वाच्छतगुणान्नरान् ॥५८.५१॥
दम्पती रथमारोप्य महत्या सेनया वृतौ  ।
स्नेहप्रक्लिन्नहृदयो यापयामास कोशलः ॥५८.५२॥
श्रुत्वैतद्रुरुधुर्भूपा नयन्तं पथि कन्यकाम्  ।
भग्नवीर्याः सुदुर्मर्षा यदुभिर्गोवृषैः पुरा ॥५८.५३॥
तानस्यतः शरव्रातान् बन्धुप्रियकृदर्जुनः  ।
गाण्डीवी कालयामास सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥५८.५४॥
पारिबर्हमुपागृह्य द्वारकामेत्य सत्यया  ।
रेमे यदूनामृषभो भगवान् देवकीसुतः ॥५८.५५॥

References of ककुद् are here:


62. tri-kakud-dhAma

There are three words in this name - trikakub or kakut, and dhAma

tri means three; kakub means the direction or quarter of a compass (for example); kakut means the hump (such as the hump on the back of a bull, or a peak or mountain); kakub and kakut also are interchangeably used for either meaning. dhAma means abode or residence, and also a ray of light or brilliance. Several interpretations arise depending on the choice of the meanings.

We will start with dhAma meaning brilliance. Sri Bhattar indicates that if this meaning is used, dhAma will have to be considered as a separate nAma. The first part is then interpreted as tri-kakut, which refers to the incarnation of BhagavAn as the varAha, the Boar with three horns. This interpretation for tri-kakut is supported by the following sloka from moksha dharma in the mahAbhArata -

tathaiva Asam tri-kakudo vArAham rUpam Asthitah |
trikakut tena vikhyAtah SarIrasya pramApaNAt || moksha dharma
 343-63.

"Then I assumed the form of a Boar with three horns. So I became known as 'tri-kakut'. With that form I killed the rAkshasa."

Sri Bhattar gives the above only as an alternative interpretation, but does not interpret the phrase tri-kakud-dhaAma as two separate words as explained above. Sri Sankara also interprets tri-kakub-dhAma as one nAma.

One interpretation Sri Bhattar gives for tri-kakud-dhAma is One who has as His abode parama-pada, which is thrice as large as this universe. An alternative interpretation given is that the three parts refer to the three groupings of the six guNas (jnAna, bala, aisvarya, vIrya, Sakti, tejas), and since He is the abode of these three groups of guNas, He is tri-kakud-dhAma.

Sri Sankara gives the interpretation that He is the base or support for the three regions of the entire space, the upper, the lower, and the middle, and therefore He is tri-kakud-dhAma.

Sri Chinmaya gives the vedAntic interpretation that He is the base or support for the three states of consciousness, viz., the jAgrat, svapna, and sushupti, and this is why He is called tri-kakud-dhAma.

2) In linga purana: http://www.kamakoti.org/kamakoti/articles/STOTRA_KAVACHA.pdf

Vishnu praising shiva thus:

Balaabala samuhaaya Akshobhyakshobanaayacha, Deepta shringaika shringaaya Vrishabhaaya kakuthiney/ 


Kalaa kaashthaa nimeshaascha Nakshatraani yugaanicha, Vrishaanaam Kakudam twam hi gireenaam shikharaanicha/

In vishnu kruta Shiva sahasranama:

Mundo Virupo Vikruto Dandi Kundi Vikurvanah, Vaaryakshah Kakubho Vajree Deepta Tejaah Sahasrapaat/

In devi Bhagavati sahasranama:

Maha Nidraa Samudbhudabhutiranidraa Satya Devataa, Deerghaa Kakudyuni Hridyaa Shaantidaa Shaantivardhini/

In Lalita Trishati:

Kandarpa Vidya Kandarpa Janakaapaanga Veekshanaa Karpoora veetee Sourabhya Kallolitha Kakuptataa

3) In Navagraha sukta for mars:

Agnirmurdhvaah Kakuppatih Prithivyaa Ayam, Apaagum retaamsi jinvati/ ; 


"Aahara Niyamam" By Brahmmasri Gurunatha Ghanapadigal

Narad's Bhava Samadhi ! - Radharani stories

Narad's Bhava Samadhi !

Knowing the descent of Sri Radhaji, Sage Narada come up Barsana and requested Vrishabhanu to give him an opportunity to see Laadli Radha. The king prostrated before the sage and said "Maharshi, due to my Sukrutha (good deeds of the past), I am blessed with the presence of Ladli Radharani in my House."

Narada saw the Divine child and prostrated before Her golden swing. By the Grace of Sri Radhaji Narada has immersed in Bhava Samadhi (ecstatic state of Bhav) The great sage returned to consciousness and extolled Sri Radhaji in a majestic verse.

Oh! Parameswari! You are the 'Sandhini Shakthi' Latent in the 'Sachidananda Swaroop' (Lord Krishna).

Oh! The enchantress of Krishna.

Oh! The Lover of Vrindavan.

Oh! Rasa Swaroopini, you are the embodiment of Yoga Shakthi. You are the controller of 'Maya' You are an ocean of 'Rasa'. Your vision always remains inward. From your majestic tranquil face, inexplicable light of divine ecstasy is emerging.

Oh! Mother! Brahma, Rudra and the like are cannot comprehend your Tatva (Divine philosophy). You do not appear even in the meditation of great yogis. You are the origin of Icha(desire), Gnana(Knowledge) and Kriya (Action) Shakthis. Mother! All Divine incarnations arise only from you. Oh! Janani! I desire to behold that beautiful Divine phenomenon which is worshipped by Lord Sri Krishna." At that very moment a most enchanting and resplendent form of 'Kishori' appeared before Naradaji around beholding the Divine effulgence Radhaji, the Maharshi became unconscious.

Radhaji's Sakhis awoke him by giving the 'Charanamrutha' (water used for feet-washing) of Radhaji and they said "Oh! Narada what you have seen is the unique and rare form of Sriji that is worshipped by Sri Krishna." Narada your fortune has no parallel. Even Gods like Brahma, Rudra, did not have the darshan of this form Sri Kishori", "She is going to disappear soon. Prostrate before Her immediately, "advised the Sakhis, Narada did the same. The Mother of universes disappeared a few moments later.

Mahamaya divides and distances the Jeeva from God and Yogamaya bring him close to the Lord and unite with Him. Maya is one of the Shakthis of Radhaji.

Radhey Radhey

Image may contain: 1 person

Wednesday, March 15, 2017

Budget - Sanskrit Joke

शिक्षक:   2+2 कियत् भविष्यति ?
छात्र: 9.50_
शिक्षक: भूलोके एतत् कथं सम्भवम् ?
छात्र: 2+2 =4 + मूल्य आवाहित शुल्क: + उच्चशिक्षण कर+स्वच्छः भारत कर+कृषि कल्याण् कर .... सर्वं मिलित्वा 9.50 आगमिष्यति भो: |

शिक्षक: मूर्च्छितवान् 

शुभ अर्थसङ्कल्प दिनम् |


📢
_Teacher: How much is 2+2_
_Student: 9.50_
_Teacher: How on the earth is that possible?_
_Student: 2+2 = 4 + Vat + Service tax + Higher Education Cess  + Swacch Bharat Cess + Krishi Kalyan cess; it comes to 9.50  Mam!._
_Teacher fainted!!_

😉😝☺
Happy Bugdet day.. 📒

sanskrit college of madras goes digital

Tuesday, March 14, 2017

Shaiva Sidhanta through Q & A

*70 வினாவிடையில் சைவசித்தாந்த சுருக்கம்*

*சைவம்*

*1. சமயம் என்றால் என்ன?*
மனிதன் வாழ்வை வழிப்படுத்துவது சமயம்.

*2. சைவம் என்றால் என்ன?*
சைவம் என்றால் சிவ சம்பந்தமுடையது என்பது பொருள்.

*3. சைவ சமயம் எப்போது தோன்றியது?*
சைவ சமயம் அநாதியானது. அநாதி என்றால் ஆதி அற்றது (தொடக்கமில் காலம் தொட்டு) என்பது பொருள்.

*4. யார் சைவர்?*
சிவபெருமானை முழுமுதற் கடவுள் என உணர்ந்து வழிபடுபவரே சைவர்.

*5. சைவ சமயத்தின் முக்கிய நூல்கள் யாவை?*
பதினான்கு சாத்திரங்களும், பன்னிரண்டு திருமுறைகளும்.

*6. சமயக் குரவர்கள் யாவர்?*
1. திருஞான சம்பந்த நாயனார்
2. திருநாவுக்கரசு நாயனார்
3. சுந்தரமூர்த்தி நாயனார்
4. மாணிக்கவாசகர்

*7. அகச்சந்தானக் குரவர்கள் யாவர்?*
1. திருநந்தி தேவர்
2. சனற் குமாரமுனிவர்
3. சத்திய ஞான தரிசினிகள்
4. பரஞ்சோதி முனிகள்

*8. புறச்சந்தானக் குரவர்கள் யாவர்?*
1. ஸ்ரீ மெய்கண்டதேவ நாயனார்
2. அருள்நந்தி சிவாச்சாரியார்
3. மறைஞான சம்பந்தர் சுவாமிகள்
4. உமாபதி சிவாச்சாரியார்

*9. திருமுறை மற்றும் சாத்திரங்களின் அமைப்பு எவ்வாறு உள்ளது?*
திருமுறைகள் சிவபெருமானின் பெருமைகளை விளக்கும் புகழ் நூல்களாக் அமைந்திருக்கின்றன.
சாத்திரங்கள் சைவ சமயத்தின் கொள்கைகளை விளக்கும் பொருள் நூல்களாக அமைந்துள்ளன.

*10. திருமுறை என்ற சொல்லுக்குப் பொருள் யாது?*
முறை என்னும் சொல் நூல் என்னும் பொருளை உடையது. திருமுறை என்பது மாறாத செல்வத்தை மக்கள் எளிதாகப் பெறுவதற்கு வழிகாட்டும் நூல் என்பது பொருள்.
இந்நூல் 12 பகுதிகளாக தொகுக்கப் பெற்று பன்னிரு திருமுறை என்று போற்றப்படுகிறது.

*11. திருமுறைகள் பிரணவத்துள் அடங்கும் என்பதை விளக்குக?*
பன்னிரு திருமுறையில் முதல் பாடல் 'தோடு' என்னும் சொல்லுடன் தொடங்கி, இறுதிப் பாடலில் 'உலகெலாம்' என்ற சொல்லுடன் முடிகிறது. தோடு என்பதில் முதல் எழுத்து ஓ உலகெலாம் என்பதில் ஈற்றெழுத்து ம் ஆகும்.

*12. திருமுறைகளை முறையாக வகைப்படுத்தியவர் யாவர்?*
திருநாரையூரில் பொல்லாப் பிள்ளையாருக்குப் பூசைகள் செய்து அவரிடம் நேரடியாக உபதேசம் பெற்ற நம்பியாண்டார் நம்பிகள்.
இராசராச சோழர் காலத்தில் பொல்லாப் பிள்ளையார் அருளினால் நம்பியாண்டார் நம்பிகள், மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த தேவாரங்களை எடுத்து தொகுத்து அருளினார்கள்.

*13. திருமுகப் பாசுரம் யார் அருளிச் செய்தது?*
திருமுகப்பாசுரம் சிவபெருமானால் அருளிச் செய்யப்பட்டது. இப்பகுதி பதினொராம் திருமுறையில் அமைந்திருக்கிறது.

*14. பஞ்சபுராணம் குறிப்பு தருக.*
மூவர் தேவாரங்களில் ஒரு பாடலும், திருவாசகத்தில் ஒரு பாடலும், திருவிசைப்பா, திருப்பல்லாண்டு மற்றும் பெரியபுராணத்தில் இருந்து ஒவ்வொரு பாடலுமாக மொத்தம் ஐந்து பாடல்கள் பாடுவது பஞ்சபுராணம் எனப்படும்.

*15. அகத்தியர் தேவாரத் திரட்டு - குறிப்பு தருக*
அகத்திய முனிவர் 'அடங்கள் முறை' முழுவதையும் சிவாலய முனிவருக்கு உபதேசித்து. அவற்றில் இருந்து 25 பதிகங்களை திரட்டி ஒரு நூலாக செய்து அருளினார். அந்நூலே அகத்தியர் தேவாரத் திரட்டு ஆகும். இதில் 8 நிலைகள் உள்ளன.
1. குருவருள்
2. பரையின் வடிவம்
3. அஞ்செழுத்து
4. கோயில் திறம்
5. சிவன் உருவம்
6. திருவடிகள் பெருமை
7. அருச்சனைச் சிறப்பு
8. அடிமைத் திறம்

*16. தேவார அருள்முறைத் திரட்டு -குறிப்பு தருக.*
மூவர் பெருமக்கள் அருளிச் செய்த தேவாரங்களை திருவருட்பயன் என்னும் சாத்திர நூலில் வரும் பத்து தலைப்புகளில் உமாபதிசிவம் ஒரு நூல் அருளியுள்ளார். அந்நூலுக்கு தேவார அருள்முறைத் திரட்டு என்று பெயர். அந்நூலில் 99 தேவாரப் பாடல்கள் உள்ளன.

*17. பன்னிரு திருமுறைகளில் மொத்தம் எத்தனை பாடல்கள்?*
18,497 பாடல்கள்.

*18. மூவர் பெருமக்கள் பாடிய மொத்த பதிகங்கள் எவ்வளவு?*
மொத்தம் பாடியவை கிடைத்தவை
திருஞான சம்பந்த சுவாமிகள் 16,000 383
திருநாவுக்கரசு சுவாமிகள் 49,000 312
சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் 38,000 100=மொத்தம் 1,03,000 795

*19. நால்வர் பெருமக்களின் அவதாரத் தலங்கள் எவை?*
திருஞான சம்பந்த சுவாமிகள் - சீர்காழி
திருநாவுக்கரசு சுவாமிகள் - திருவாமூர்
சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் - திருநாவலூர்
மாணிக்கவாசகர் - திருவாதவூர்

*20. நால்வர் பெருமக்கள் இப்பூவுலகில் வாழ்ந்த காலம் எவ்வளவு?*
திருஞான சம்பந்த சுவாமிகள் - 16 ஆண்டுகள்
திருநாவுக்கரசு சுவாமிகள் - 81 ஆண்டுகள்
சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் - 18 ஆண்டுகள்
மாணிக்கவாசகர் - 32 ஆண்டுகள்

*21. திருத்தொண்டர் தொகை ஆசிரியர் யார்?*
சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள்.

*22. நாயன்மார்கள் மொத்தம் எத்தனை பேர்?*
அறுபத்து மூவர்.

*23. சாத்திரத்தில் தோத்திரம், தோத்திரத்தில் ் சாத்திரம் என்று கூறப்படும் நூல்கள் எவை?*
சாத்திரத்தில் தோத்திரம் - போற்றிப் ப·றொடை
தோத்திரத்தில் சாத்திரம் - திருமந்திரம்

*24. மெய்கண்டாருக்கு உபதேசம் செய்தது யார்?*
பரஞ்சோதி முனிகள்

*25. மெய்கண்டாரின் மாணாக்கர்கள் எத்தனை பேர்?*
49. அதில் தலையாய மாணவராக விளங்கியவர் சகல ஆகம பண்டிதர் என்று அழைக்கப்படும் அருள்நந்தி சிவாச்சாரியார். 'துகளறுபோதம்' என்ற நூலை அருளிச் செய்த சிற்றம்பல நாடிகளும் இவர் மாணாக்கரே.

*26. சிவஞான போதத்திற்கு காலத்தால் முற்பட்ட சாத்திர நூல்கள் யாவை?*
திருவுந்தியார் மற்றும் திருக்களிற்றுப்படியார்.

*27. அருள்நந்தி சிவம் அருளிச் செய்த நூல்கள் யாவை?*
1. சிவஞான சித்தியார்
2. இருபா இருப·து

*28. சித்தாந்த அட்டகம் - விளக்குக*
பதினான்கு சாத்திரங்களில் உமாபதிசிவம் அருளிச் செய்த நூல்கள். மொத்தம் எட்டு. அந்த எட்டு நூல்களே சித்தாந்த அட்டகம் என வழங்கப்படுகிறது.
1. சிவப்பிரகாசம்
2. திருவருட்பயன்
3. உண்மை நெறி விளக்கம்
4. போற்றிப் ப·றொடை
5. கொடிக்கவி
6. வினா வெண்பா
7. சங்கற்பநிராகரணம்
8. நெஞ்சு விடுதூது
என்பவையே அந்த எட்டு நூல்கள்.

*29. ஞானாமிர்தம் என்ற நூலின் ஆசிரியர் யார்?*
வாகீச முனிவர்

*30. வேதங்கள் - குறிப்பு தருக.*
வேதம் சிவபிரானால் அருளிச் செய்யப்பட்டது. இது கர்மகாண்டம், ஞான காண்டம் என இரு பகுதிகளை உடையது. ரிக், யசுர், சாமம், அதர்வணம் என நான்கு வேதங்கள் உள்ளன.

*31. ஆகமங்கள் - குறிப்பு தருக.*
ஆகமங்களும் சிவபிரானால் சிறப்பாக சைவர்களுக்கு அருளிச் செய்யப்பட்டன. சிவ ஆகமங்கள் 28 உள்ளன. சைவசமயம் வேதத்தைப் பொது எனவும், ஆகமத்தை சிறப்பு எனவும் கருதுகிறது.

*32. சமயங்கள் எத்தனை வகைப்படும்? அவை யாவை?*
அகச்சமயம், அகப்புறச்சமயம், புறச்சமயம், புறபுறச்சமயம் என நான்கு வகைப்படும்.
அகச்சமயம் அகப்புறச்சமயம்
1. பாடாணவாத சைவம் 1. பாசுபதம்
2. பேதவாத சைவம் 2. மாவிரதம்
3. சிவசமவாத சைவம் 3. காபாலம்
4. சிவசங்கிராந்தவாத சைவம் 4. வாமம்
5. ஈசுவர அவிகாரவாத சைவம் 5. பைரவம்
6. சிவாத்துவித சைவம் 6. ஐக்கியவாத சைவம்
புறச்சமயம் புறப்புறச்சமயம்
1. நியாயம் 1. உலகாயதர்
2. சாங்கியம் 2. சமணர்
3. யோகம் 3. செளத்திராந்திகர்
4. மீமாஞ்சை 4. யோகசாரர்
5. வேதாந்தம் 5. மாத்யமிகர்
6. பாஞ்சராத்திரம் 6. வைபாடிகர்

*33. சைவசித்தாந்தம் - ஒரு வார்த்தையில் விளக்கம் தருக.*
முடிந்த முடிபு.

*34. சைவ சித்தாந்தர் என்ற குறிப்பினைத்தரும் திருமுறை எது?*
திருமந்திரம்
"கற்பனைக் கற்று கலைமன்னும் மெய்யோகம்
முற்பத ஞானம் முறைமுறை நண்ணியே
சொற்பதங் கடந்து துரிசற்று மேலான
தற்பரம் கண்டுளோர் சைவசித்தாந்தரே" 

*35. சைவ சித்தாந்த தத்துவத்தின் சிறப்பு யாது?*
1. தர்க்க ரீதியானது (Logic)
2. அறிவியற் பூர்வமானது (Scientific)
3. வரலாற்றுத் தொன்மையுடையது (Historic)
4. நடைமுறைக்கு இயைந்தது (Easy to Adapt)
5. உலகளாவியது (Universal)
6. முற்போக்குச் சிந்தனைகளை உடையது (Optimistic)
இன்னும் பல.

*36. சற்காரிய வாதம் - சிறுகுறிப்பு தருக.*
'உள்ளது அழியாது, இல்லது தோன்றாது' என்ற விஞ்ஞான அடிப்படையில் தான் சைவசித்தாந்த தத்துவம் தனது கொள்கைகளை நிலைநிறுத்துகிறது.

*37. அளவை - குறிப்பு தருக.*
நீட்டல் அளவை, நிறுத்தல் அளவை போல உலகப் பொருள்களை அளப்பதற்கு பலவிதமான அளவை முறைகள் இருப்பவை போல சமய உலகிலும் பல அளவைகள் பேசப்படுகின்றன. குறிப்பாக மூன்று அளவைகள்.
1. காட்சி அளவை - (பிரத்தியட்சப் பிராமணம்)
2. கருதல் அளவை - (அனுமானப் பிராமணம்)
3. உரை அளவை - (ஆகமப் பிராமணம்)
மேலும் பல அளவை முறைகள் இருப்பினும் பொதுவாக அவைஎல்லாம் மேற்சொன்ன மூன்றில் அடங்கும்.

*38. சைவசித்தாந்தம் கூறும் முப்பொருள்கள் யாவை?*
1. இறைவன் - பதி
2. உயிர் - பசு
3. மலம் - பாசம்
இம்மூன்று பொருள்களுக்கும் உரிய தொடர்பினை கீழ்வரும் திருமந்திரப் பாடல் விளக்குகின்றது.
"பதி பசு பாசம் எனப் பகர் மூன்றில்
பதியினைப் போல் பசு, பாசம் அநாதி
பதியினைச் சென்று அணுகா பசு பாசம்
பதி அணுகிற் பசு பாசம் நில்லாவே"

*39. முப்பொருள்களும் அறிவுடைப் பொருள்களா?*
இறைவன் - தாமே அறியும் பேரறிவு உடையவன்.
உயிர்கள் - அறிவிக்க அறியும் சிற்றறிவு உடையவன்.
மலங்கள் - அறிவித்தாலும் அறியாத சடப்பொருள்கள்.

*40. பொருள்களின் இரண்டு இயல்புகள் யாவை?*
பொருள்களுக்கு பொது இயல்பு, சிறப்பு இயல்பு என இரண்டு இயல்புகள் உண்டு.
பொது இயல்பு
ஒரு பொருளுக்கு மற்றொரு பொருளின் சார்பால் உண்டாகி, அச்சார்பு நீங்கிவிடும் போது நீங்கி விடும் இயல்பு.
(எ.கா) நீரில் வெம்மை
சிறப்பு இயல்பு
ஒரு பொருளுக்கு எச்சார்ப்புமின்றி இயற்கையாகவே அமைந்திருக்கும் இயல்பு.
(எ.கா) நீரின் குளிர்ச்சி

*41. இறைவன் செய்யும் ஐந்தொழில்கள் யாவை?*
படைத்தல், காத்தல், அழித்தல், மறைத்தல், அருளல்.

*42. மும்மூர்த்திகள் யாவர்?*
படைத்தல் தொழிலைச் செய்யும் - பிரமன்
காத்தல் தொழிலைச் செய்யும் - திருமால்
அழித்தல் தொழிலைச் செய்யும் - உருத்திரன்
இவர்களே மும்மூர்த்திகள். இம்மும்மூர்த்திகளின் மேம்பட்டவர் சிவபெருமான். இவர்கள் சிவபெருமான் அருளினால் இந்தத் தொழிலைச் செய்யும் உருத்திரன் குணிஉருத்திரன். சிவபெருமான் மகாஉருத்திரன். இவ்வேறுபாட்டினை சிவஞான மாபாடியத்தில் சிவஞான சுவாமிகள் தெளிவாக விளக்குகிறார்கள 

*43. இறைவனின் எண்குணங்கள் யாவை?*
1. தன் வயம் உடைமை.
2. தூய உடம்பு உடைமை.
3. இயற்கை உணர்வு உடைமை.
4. முற்றுணர்வு உடைமை.
5. இயல்பாகவே பாசமின்மை.
6. பேரருள் உடைமை.
7. முடிவில் ஆற்றல் உடைமை.
8. வரம்பில் இன்பம் உடைமை.

*44. உயிர்களைத் தோற்றுவித்தவர் யார்?*
உயிர்களை யாரும் தோற்றுவிக்கவில்லை. அவை தோற்றமில் காலந்தொட்டே இருப்பவை என்று சைவசித்தாந்தம் தெளிவாக விளக்குகிறது.

*45. உயிர்கள் எத்தனை வகைப்படும்?*
ஆணவமலம் மட்டும் உடைய விஞ்ஞான கலர், ஆணவம் மற்றும் கன்ம மலம் உடைய பிரளயா கலர், ஆணவம், கன்மம் மற்றும் மாயை என்ற மூன்று மலங்களும் உடைய சகலர் என உயிர்கள் மூவகைப்படும்.

*46. கேவலம், சகலம், சுத்தம் - குறிப்பு தருக.*
கேவலம்:
உயிர்கள் தம்மையும் அறியாமல், தமக்கு மேலே இறைவன் ஒருவன் இருக்கிறான் என்பதையும் அறியாமல், தன்னை ஆணவம் என்ற மலம் முழுமையாக மறைத்திருக்கின்றது என்பதை அறியாத உயிரின் நிலை.
சகலம்:
கேவலநிலையில் இருந்த உயிர்களுக்கு மாயை மற்றும் கன்மத் தொடர்பினால் அறியாமை சிறிது குறைந்த நிலை.
சுத்தம்:
உயிர்கள், பாச நீக்கம் பெற்று இறைவனின் திருவடிகளை அடைந்து பேரானந்தத்தை அனுபவிக்கும் நிலை.

*47. உயிர்கள் அனுபவிக்கும் ஐந்து நிலைகள்(ஐந்தவத்தை) யாவை?*
1. நனவு - சாக்ரம்
2. கனவு - சொப்னம்
3. உறக்கம் - கழுத்தி
4. பேருறக்கம் - துரியம்
5. உயிர்ப்பு அடங்கல் - துரியாதீதம்

*48. மலங்கள் எத்தனை வகை? அவை யாவை?*
ஆணவம், கன்மம், மாயை என்று மூன்று வகைப்படும். மாயேயம், திரோதாயி என்று இரண்டையும் சேர்த்து மலங்கள் ஐந்து என்றும் விரித்துச் சொல்வார்கள்.

*49. ஆணவ மலத்தின் வேறு பெயர்கள் யாவை?*
இருள்மலம், மூலமலம், சகசமலம் என்று எல்லாம் ஆணவமலம் நூல்களில் பேசப்படுகின்றன. சாத்திர நூல்களில் 'இருள்' என்ற சொல்லால் பேசப்படும்.

*50. கன்ம மலத்தின் காரியங்கள் யாவை?*
சஞ்சிதம், பிரார்த்தம், ஆகாமியம் என மூன்றாகும்.
சஞ்சிதம்: (பழவினை)
பலபிறவிகளில் சேர்த்த வினைக்குவியல்
பிரார்த்தம்: (நுகர்வினை)
இப்பிறவியில் அனுபவிப்பதற்காக இறைவனால் நமக்குத் தரப்பட்ட வினைகள் (நம்மால் முன்செய்த வினைகளின் ஒரு பகுதி)
ஆகாமியம்: (வருவினை)
இப்பிறவியில் நாம் புதிதாக செய்யும் வினைகள்.

*51. வினை என்றால் என்ன?*
நாம் செய்யும் செயல்களே வினை எனப்படும். வினைகள் நல்வினை, தீவினை என இரண்டு வகைப்படும். 

*52. இன்ப துன்பத்திற்கான காரணம் என்ன?*
முந்தைய பிறவிகளில் நாம் செய்த செயல்களுக்குத் தகுந்தவாறு பலன்களை இப்பிறவியில் அனுபவிக்கின்றோம். இறைவன் பெருங்கருணையின் காரணமாக நாம் செய்துள்ள மொத்த வினைகளையும் ஒரே பிறவியில் அனுபவிக்கத் தருவதில்லை. இப்பிறவியில் அனுபவிப்பதற்கு எனக் கொடுக்கப்பட்ட பிரார்த்த வினையின் வழி இப்பிறவியில் இன்ப துன்பங்களை அனுபவிக்கின்றோம். நாம் அனுபவிக்கும் இன்பதுன்பத்திற்குக் காரணம் நாம் முன்பு செய்த செயல்கள் தான் என சைவ சித்தாந்தம் தெளிவாக விளக்குகிறது.

*53. வினைக்குத் தகுந்தவாறு பலன்களை யார் நமக்குத் தருகிறார்கள்?*
வினைக்குத் தகுந்த பலன்களை வினைகளின் காரணமாகிய கன்மம் தர முடியாது. ஏனென்றால் அது சடப்பொருள். உயிர் தாமே சென்று வினைகளுக்குத் தகுந்த பலன்களை நுகர்வதில்லை. இறைவனே அந்த அந்த உயிர்கள் செய்த வினைக்குத் தகுந்த பலன்களைக் கூட்டி வைக்கிறான்.

*54. நாம் வாழும் இவ்வுலகைத் தோற்றுவித்தவர் யார்?*
மாயை என்னும் மலத்திலிருந்து உயிர்கள் நன்மை பெறும் பொருட்டு இறைவன் உலகத்தைப் படைத்தார்.

*55. மாயை - குறிப்பு தருக.*
மாயை என்பது மும்மலங்களில் ஒன்று. இம்மாயையின் காரியங்கள் 36 தத்துவங்களாக் விளங்குகின்றன. இம்மாயை சுத்தமாயை, அசுத்தமாயை என இரண்டு பகுதிகளாக நிற்கும். பிரகிருதி மாயை என்பது அசுத்தமாயைக்குள் அடங்கி நிற்கும். சுத்தமாயை, அசுத்தமாயை மற்றும் பிரகிருதி மாயை என மூன்றாகவும் கொள்வர். நாம் வாழும் இவ்வுலகம் பிரகிருதி மாயையில் இருந்து தோற்றுவிக்கப்பட்டது.

*56. சைவ சித்தாந்த சாத்திரங்களில் மணிமுடி நூலாக விளங்குவது எது?*
சிவஞான போதம், சிவஞான சித்தியார் இதனுடைய வழிநூல் எனவும், சிவப்பிரகாசம் இதனுடைய சார்பு நூல் எனவும் போற்றப்படும்.

*57. கடவுளுக்கும், உயிருக்கும் உள்ள தொடர்பு சைவ நூல்களில் எவ்வாறு சொல்லப்படுகிறது?*
'அத்துவிதம்' என்ற சொல்லினால் குறிக்கிறார்கள்.

*58. சைவ சித்தாந்தம் காட்டும் அத்துவிதம் யாது?*
இறைவன் ஒன்றாய், வேறாய் மற்றும் உடனாய் உயிர்களோடு கலந்து இருக்கின்றான். அந்தந்தப் பொருளுக்கு அந்தந்த பொருளாய் - அதுஅதுவாய் நிற்பதுவே ஒன்றாய் நிற்றல் ஆகும். இறைவன் உயிர்களுக்கு அறிவிக்கும் பொருட்டு உயிர்களின் வேறாய் நிற்கின்றான்.
உயிர்கள் தாம் விரும்பியவற்றை செய்வதற்கு இறைவனுடைய துணை தேவைப்படுகிறது. எனவே, உயிர்களோடு உடனாய் கூடி நிற்கின்றான்.

*59. சைவ சமயம் கூறும் வழிபாட்டு முறைகள் யாவை?*
குரு, லிங்க, சங்கம, வழிபாடு.
குரு வழிபாடு: நம்மிடம் உள்ள அறியாமையைப் போக்கும் ஞான ஆசிரியரையே சிவமாகவே கருதி வழிபடுவதாகும்.
லிங்க வழிபாடு: திருக்கோயிலுக்குச் சென்று சிவபெருமானை லிங்க திருமேனியில் வழிபடுதல்.
சங்கம வழிபாடு: சிவனடியார்களை சிவமாகவே கருதி வழிபடுவது. 

*60. சரியை, கிரியை, யோகம், ஞானம் - விளக்குக*
சரியை: உடலால் வழிபடுவது.
கிரியை: உடலாலும், உள்ளத்தாலும் வழிபடுவது.
யோகம்: உள்ளத்தால் வழிபடுவது.
ஞானம்: எங்கும் எதிலும் இறையருளையே காண்பது.

*61. திருவைந்தெழுத்து விளக்கம் தருக.*
திருவைந்தெழுத்து என்பது சிவாயநம என்னும் மந்திரமாகும்.
சி-சிவன்
வ-சக்தி(அருள்)
ய-உயிர்
ந-மறைப் பாற்றல்
ம-ஆணவ மலம்
என்று ஒவ்வொரு எழுத்தும் ஒவ்வொரு பொருளைக் குறித்து நிற்கிறது.
திருவைந்தெழுத்து மூவகைப்படும். நமசிவாய, சிவாய நம, சிவயசிவ என்பவை. இம்மந்திரமே பஞ்சாட்சர மந்திரம் என்று கூறப்படும்.

*62. தீக்கை என்றால் என்ன?*
தீக்கை என்பது தீட்சை என்னும் வடமொழி சொல்லின் திரிபு ஆகும்.
தீ-கெடுத்தல் ஷை-கொடுத்தல்
பாசப்பற்றைக் கெடுத்து மோட்சத்தை கொடுப்பது தீட்சை எனப்படும்.
இது மூன்று வகைப்படும் அவை
1. சமயம் 2. விசேடம் 3. நிருவாணம்

*63. இருவினை ஒப்பு என்றால் என்ன?*
நல்வினையின் பயனாகிய இன்பத்தில் விருப்பும், தீவினையின் பயனாகிய துன்பத்தில் வெறுப்பும் கொள்ளாது. அவற்றால் உள்ளம் வேறுபடாது, இரண்டையும் ஒன்றுபோல் கருதி அவற்றின்மேல் பற்று இல்லாமல் நிற்கும் நிலையே இருவினை ஒப்பு எனப்படும்.

*64. மலபரிபாகம் என்றால் என்ன?*
கணக்கற்ற பிறவிகளில் ஆணவமலத்தின் சக்தி உயிர் அறிவை தடைப்படுத்தியும் திரிபுபடுத்தியும் செயல்படுவதால் படிப்படியே மெலிவடைந்து பின் மறைத்தலை செய்யமாட்டாத நிலையை அடையும். உயிர் அறிவை தடுத்து வைத்திருந்த அதன் பிணிப்பு நெகிழ்ந்து நீங்கும் நிலை அடையும். இந்நிலையே மலபரிபாகம் எனப்படும். 

*65. சத்திநிபாதம் என்றால் என்ன?*
மலரிபாகம் சிறிது, சிறிதாக நிகழ, நிகழ அதற்கு ஏற்ப இதுகாறும் உயிரில் மறைத்து இருந்து பக்குவப்படுத்தி வந்த இறைவனது திரோதான சக்தியும் சிறிது, சிறிதாக தன் தன்மை மாறி அருள் சக்தியாக உயிரின் கண் விளங்கித் தோன்றும். அந்நிகழ்ச்சியே சத்திநிபாதம் எனப்படும்.

*66. சத்திநிபாதத்தின் வகைகள் யாவை?*
மந்ததரம், மந்தம், தீவிரம், தீவிரதரம் என நான்கு வகைப்படும்.

*67. முத்தி என்றால் என்ன?*
ஒவ்வொரு சமயமும் அதன் வழிபடு தெய்வம், வழிபாட்டு முறைகள் மற்றும் அடிப்படை நூல்கள் போன்ற சில அடிப்படைக் கருத்துக்களை சொல்கிறார்கள். அவற்றில் இன்ப, துன்பங்களை அனுபவிக்கும் உயிரின் முடிவான நிலை முக்தி என்று சொல்லப்படுகிறது.

*68. சைவ சித்தாந்தம் காட்டும் முக்தி யாது?*
உயிர்கள், மலநீக்கம் பெற்று இறைவனுடைய திருவடிகளில் ஒன்றாய் கலந்து பேரானந்தத்தை அனுபவித்தல். இந்நிலைக்கு சிவமாம் தன்மை என்று பெயர். சிவமாம் தன்மை என்று சொன்னாலும் சிவனோடு சமமாய் நிற்றல் என்பது பொருள் அல்ல. இறைவனுக்கு அடிமையாய் ஐந்தொழில்கள் செய்யும் ஆற்றல் அற்றதாய் என்றும் பேரானந்தத்தை மட்டுமே அனுபவித்துக் கொண்டு இருக்கும். முக்தி பெற்ற உயிர்கள் மீண்டும் பிறவிக்கு வருவதில்லை.

*69. சீவன் முக்தர் - குறிப்பு தருக.*
முக்தி பெற்றும் இவ்வுடலோடு இவ்வுலகில் வாழும் ஆன்மாக்களுக்கு சீவன் முக்தர்கள் என்று பெயர்.

*70. தசகாரியம் என்றால் என்ன?*
ஞான சாதனையில் முன்னேறும் ஆன்மாக்களிடத்து நிகழும் பத்து வகை செயல்பாடுகளாகும்.
தத்துவரூபம்
தத்துவ தரிசனம்
தத்துவ சுத்தி
ஆன்ம ரூபம்
ஆன்ம தரிசனம்
ஆன்ம சுத்தி
சிவ ரூபம்
சிவ தரிசனம்
சிவயோகம்
சிவபோகம்
🙏 *திருச்சிற்றம்பலம்*🙏

Raghuveera gadyam

जयत्याश्रित संत्रास ध्वान्त विध्वंसनोदयः ।
प्रभावान् सीतया देव्या परमव्योम भास्करः ॥

जय जय महावीर !
महाधीर धौरेय !
देवासुर समर समय समुदित निखिल निर्जर निर्धारित
निरवधिकमाहात्म्य !
दशवदन दमित दैवत परिषदभ्यर्थित दाशरथिभाव !
रणाध्वर धुर्य भव्य दिव्यास्त्र बृन्द वन्दित !
प्रणत जन विमत विमथन दुर्ललितदोर्ललित !
तनुतर विशिख विताडन विघटित विशरारु शरारु
ताटका ताटकेय !
जडकिरण शकलधरजटिल नट पतिमकुट नटनपटु
विबुधसरिदतिबहुल मधुगलन ललितपद
नलिनरजौपमृदित निजवृजिन जहदुपलतनुरुचिर
परममुनि वरयुवति नुत !
कुशिकसुतकथित विदित नव विविध कथ !
मैथिल नगर सुलोचना लोचन चकोर चन्द्र !
खण्डपरशु कोदण्ड प्रकाण्ड खण्डन शौण्ड भुजदण्ड !
चण्डकर किरणमण्डल बोधित पुण्डरीक वन रुचि लुण्टाक लोचन !
मोचित जनक हृदय शङ्कातङ्क !
परिहृत निखिल नरपति वरण जनकदुहित कुचतट विहरण
समुचित करतल !
शतकोटि शतगुण कठिन परशु धर मुनिवर कर धृत
दुरवनमतमनिज धनुराकर्षण प्रकाशित पारमेष्ठ्य !
क्रतुहर शिखरि कन्तुक विहृतिमुख जगदरुन्तुद
जितहरिदन्तदन्तुरोदन्त दशवदन दमन कुशल दशशतभुज
नृपतिकुलरुधिरझर भरित पृथुतर तटाक तर्पित
पितृक भृगुपति सुगतिविहति कर नत परुडिषु परिघ !
अनृत भय मुषित हृदय पितृ वचन पालन प्रतिङ्य़ावङ्य़ात
यौवराज्य !
निषाद राज सौहृद सूचित सौशील्य सागर !
भरद्वाज शासनपरिगृहीत विचित्र चित्रकूट गिरि कटक
तट रम्यावसथ !
अनन्य शासनीय !
प्रणत भरत मकुटतट सुघटित पादुकाग्र्याभिषेक निर्वर्तित
सर्वलोक योगक्षेम !
पिशित रुचि विहित दुरित वलमथन तनय बलिभुगनुगति सरभसशयन तृण
शकल परिपतन भय चरित सकल सुरमुनिवरबहुमत महास्त्र सामर्थ्य !
द्रुहिण हर वलमथन दुरालक्ष्य शर लक्ष्य !
दण्डका तपोवन जङ्गम पारिजात !
विराध हरिण शार्दूल !
विलुलित बहुफल मख कलम रजनिचर मृग मृगयानम्भ
संभृतचीरभृदनुरोध !
त्रिशिरः शिरस्त्रितय तिमिर निरास वासरकर !
दूषण जलनिधि शोशाण तोषित ऋषिगण घोषित विजय घोषण !
खरतर खर तरु खण्डन चण्ड पवन !
द्विसप्त रक्षःसहस्र नलवन विलोलन महाकलभ !
असहाय शूर !
अनपाय साहस !
महित महामृथ दर्शन मुदित मैथिली दृढतर परिरम्भण
विभवविरोपित विकट वीरव्रण !
मारीच माया मृग चर्म परिकर्मित निर्भर दर्भास्तरण !
विक्रम यशो लाभ विक्रीत जीवित गृघ्रराजदेह दिधक्षा
लक्षितभक्तजन दाक्षिण्य !
कल्पित विबुधभाव कबन्धाभिनन्दित !
अवन्ध्य महिम मुनिजन भजन मुषित हृदय कलुष शबरी
मोक्षसाक्षिभूत !
प्रभJण्जनतनय भावुक भाषित रJण्जित हृदय !
तरणिसुत शरणागतिपरतन्त्रीकृत स्वातन्त्र्य !
दृढ घटित कैलास कोटि विकट दुन्दुभि कङ्काल कूट दूर विक्षेप
दक्षदक्षिणेतर पादाङ्गुष्ठ दर चलन विश्वस्त सुहृदाशय !
अतिपृथुल बहु विटपि गिरि धरणि विवर युगपदुदय विवृत चित्रपुङ्ग वैचित्र्य !
विपुल भुज शैल मूल निबिड निपीडित रावण रणरणक जनक चतुरुदधि
विहरण चतुर कपिकुल पति हृदय विशाल शिलातलदारण दारुण शिलीमुख !
अपार पारावार परिखा परिवृत परपुर परिसृत दव दहन
जवनपवनभव कपिवर परिष्वङ्ग भावित सर्वस्व दान !
अहित सहोदर रक्षः परिग्रह विसंवादिविविध सचिव विप्रलम्भ समय
संरम्भ समुज्जृम्भित सर्वेश्वर भाव !
सकृत्प्रपन्न जन संरक्षण दीक्षित !
वीर !
सत्यव्रत !
प्रतिशयन भूमिका भूषित पयोधि पुलिन !
प्रलय शिखि परुष विशिख शिखा शोषिताकूपार वारि पूर !
प्रबल रिपु कलह कुतुक चटुल कपिकुल करतलतुलित हृत गिरिनिकर साधित
सेतुपध सीमा सीमन्तित समुद्र !
द्रुत गति तरु मृग वरूथिनी निरुद्ध लङ्कावरोध वेपथु लास्य लीलोपदेश
देशिक धनुर्ज्याघोष !
गगनचर कनकगिरि गरिमधर निगममय निजगरुड गरुदनिल लव गलित
विषवदन शर कदन !
अकृत चर वनचर रण करण वैलक्ष्य कूणिताक्ष बहुविध रक्षो
बलाध्यक्ष वक्षः कवाट पाटन पटिम साटोप कोपावलेप !
कटुरटद् अटनि टङ्कृति चटुल कठोर कार्मुक !
विशङ्कट विशिख विताडन विघटित मकुट विह्वल विश्रवस्तनयविश्रम
समय विश्राणन विख्यात विक्रम !
कुम्भकर्ण कुल गिरि विदलन दम्भोलि भूत निःशङ्क कङ्कपत्र !
अभिचरण हुतवह परिचरण विघटन सरभस परिपतद् अपरिमितकपिबल
जलधिलहरि कलकलरव कुपित मघवजिदभिहननकृदनुज साक्षिक
राक्षस द्वन्द्वयुद्ध !
अप्रतिद्वन्द्व पौरुष !
त्र यम्बक समधिक घोरास्त्राडम्बर !
सारथि हृत रथ सत्रप शात्रव सत्यापित प्रताप !
शितशरकृतलवनदशमुख मुख दशक निपतन पुनरुदय दरगलित जनित
दर तरल हरिहय नयन नलिनवन रुचिखचित निपतित सुरतरु कुसुम वितति
सुरभित रथ पथ !
अखिल जगदधिक भुज बल वर बल दशलपन लपन दशक लवनजनित कदन
परवश रजनिचर युवति विलपन वचन समविषय निगम शिखर निकर
मुखर मुख मुनिवर परिपणित!
अभिगत शतमख हुतवह पितृपति निरृति वरुण पवन धनदगिरिशप्रमुख
सुरपति नुति मुदित !
अमित मति विधि विदित कथित निज विभव जलधि पृषत लव !
विगत भय विबुध विबोधित वीर शयन शायित वानर पृतनौघ !
स्व समय विघटित सुघटित सहृदय सहधर्मचारिणीक !
विभीषण वशंवदीकृत लङ्कैश्वर्य !
निष्पन्न कृत्य !
ख पुष्पित रिपु पक्ष !
पुष्पक रभस गति गोष्पदीकृत गगनार्णव !
प्रतिङ्य़ार्णव तरण कृत क्षण भरत मनोरथ संहित सिंहासनाधिरूढ !
स्वामिन् !
राघव सिंह !
हाटक गिरि कटक लडह पाद पीठ निकट तट परिलुठित निखिलनृपति किरीट
कोटि विविध मणि गण किरण निकर नीराजितचरण राजीव !
दिव्य भौमायोध्याधिदैवत !
पितृ वध कुपित परशुधर मुनि विहित नृप हनन कदन पूर्वकालप्रभव
शत गुण प्रतिष्ठापित धार्मिक राज वंश !
शुच चरित रत भरत खर्वित गर्व गन्धर्व यूथ गीत विजय गाथाशत !
शासित मधुसुत शत्रुघ्न सेवित !
कुश लव परिगृहीत कुल गाथा विशेष !
विधि वश परिणमदमर भणिति कविवर रचित निज चरितनिबन्धन निशमन
निर्वृत !
सर्व जन सम्मानित !
पुनरुपस्थापित विमान वर विश्राणन प्रीणित वैश्रवण विश्रावित यशः
प्रपJण्च !
पJण्चतापन्न मुनिकुमार सJण्जीवनामृत !
त्रेतायुग प्रवर्तित कार्तयुग वृत्तान्त !
अविकल बहुसुवर्ण हयमख सहस्र निर्वहण निर्व र्तित
निजवर्णाश्रम धर्म !
सर्व कर्म समाराध्य !
सनातन धर्म !
साकेत जनपद जनि धनिक जङ्गम तदितर जन्तु जात दिव्य गति दान दर्शित नित्य
निस्सीम वैभव !
भव तपन तापित भक्तजन भद्राराम !
श्री रामभद्र !
नमस्ते पुनस्ते नमः ॥

चतुर्मुखेश्वरमुखैः पुत्र पौत्रादि शालिने ।
नमः सीता समेताय रामाय गृहमेधिने ॥

कविकथक सिंहकथितं
कठोत सुकुमार गुम्भ गम्भीरम् ।
भव भय भेषजमेतत्
पठत महावीर वैभवं सुधियः ॥

सर्वं श्री कृष्णार्पणमस्तु